Optimaal fosforgehalte beperkt stikstofverlies

In opdracht van de Vlaamse Landmaatschappij (VLM) hebben onderzoekers van onderzoeksinstituut ILVO, de Bodemkundige Dienst van België en de Katholieke Universiteit Leuven streefwaarden opgesteld voor de fosforgehaltes in de bodem.

ILVO-onderzoeker Fien Amery zegt dat het nog tientallen jaren duurt om de huidige hoge fosforgehaltes in Vlaamse bodempercelen binnen de gestelde streefwaarden te krijgen.

Grote voorraad

Het merendeel van de Vlaamse percelen bevat een grote voorraad fosfor door grote mestgiften uit het verleden. Te veel fosfor in de bodem vormt een risico voor verliezen naar het oppervlakte- en grondwater. Dat kan leiden tot overmatige algenbloei en verstoring van het ecosysteem.

VLM onderzocht daarom hoeveel fosforgebruik zowel economisch als milieukundig verantwoord is en welke methode om dat te bepalen het beste is. De huidige methode die wordt gebruikt in Vlaanderen (P-AL) kwam als beste uit de bus.

Fosforvoorraad

'De fosforvoorraad in de bodem, zoals gemeten met P-AL, is zeer groot en verandert daardoor ook maar traag in de tijd. De fosfor die beschikbaar is voor het gewas komt ook voornamelijk uit de bodemvoorraad en veel minder uit de fosforbemesting die net toegepast werd', geeft Amery aan.