CO2- en ammoniaknormen brengen ook biologische melkveehouders in de knel

Dat blijkt uit een analyse door accountants- en adviesorganisatie aaff. Bedrijfsadviseur John Daalhuizen ziet dat een biologisch melkveebedrijf in 2025 wel ruim voldoet aan de grondgebondenheidsnorm, maar duidelijk boven de normen uitkomt voor ammoniak en vooral CO2-uitstoot. De nieuwe emissie-eisen raken daarmee in zijn ogen ook extensieve en grondgebonden bedrijven.

Zo komt de CO2-uitstoot uit op 112,1 kilo CO2-equivalenten per fosfaatrecht, tegenover een norm van 92 kilo. Om aan de norm te voldoen, moet dus 18 procent worden gereduceerd. Voor biologische bedrijven is dit lastig door een lagere melkproductie per koe, een structuurrijk grasrantsoen, bodemprocessen en de extensieve bedrijfsopzet, legt Daalhuizen uit.

Volg de laatste berichtgeving over de stikstofaanpak op onze themapagina nieuweoogst.nl/stikstof

De ammoniakuitstoot bedraagt 0,250 kilo per fosfaatrecht, terwijl de norm op 0,164 kilo ligt. De overschrijding is aanzienlijk, maar er zijn wel technische maatregelen beschikbaar, zoals emissiearme stalsystemen, vloeraanpassingen, mestschuiven en optimalisatie van het voerspoor. Vergunningverlening blijft een belangrijke randvoorwaarde.

Met 1,54 grootvee-eenheden (GVE) per hectare blijft het bedrijf ruim onder de norm van 2,60 GVE. Extra grond is volgens de dashboardanalyse van aaff niet nodig.

Generieke normen remmen voortgang

De bevindingen laten zien dat generieke CO2-normen juist biologische en duurzame melkveebedrijven kunnen afremmen, geeft de aaff-adviseur aan. Deze bedrijven leveren volgens hem voordelen op voor de biodiversiteit, bodemkwaliteit en het dierenwelzijn, maar worden door de hogere CO2-footprint toch zwaarder geraakt.

Daalhuizen benadrukt dat niet op maat gemaakt beleid juist extensieve, grondgebonden bedrijven kan raken. Intensieve bedrijven hebben bovendien een extra uitdaging door de scherpe GVE-norm, besluit hij.