Meerdere oorzaken voor dijkverschuiving bij Reeuwijk

De ongunstige bodemopbouw heeft een grote rol gespeeld bij de afschuiving, geeft het hoogheemraadschap aan. De ondergrond bestaat uit een dik veenpakket met daaronder een specifieke slappe kleilaag. Hierdoor is de dijk gaan zakken.

Om de verlaging te compenseren, werd de dijk in 1994 versterkt door een kleiophoging. Dit heeft de stabiliteit van de dijk verminderd en de verzakking versneld. Na de inzakking is er door de waterdruk in de loop der jaren scheurvorming in de bodem van de sloot ontstaan. Hierdoor raakte de dijk nog instabieler, waardoor deze uiteindelijk is afgeschoven.

Gas en droogte

Naast scheurvorming hebben gas in het veen en droogte over meerdere jaren mogelijk bijgedragen aan het afschuiven van de kade. Dierlijke graverij wordt uitgesloten als een van de mogelijke oorzaken. Vorig jaar september werd bij de voorlopige eerste uitkomsten van het onderzoek al aangegeven dat de rivierkreeften niet de oorzaak konden zijn, omdat de afschuiving daarvoor veel te diep was.