‘Blijven strijden aan overlegtafel waar het kan en in rechtszaal waar het moet’

Het veterinaire gezicht staat strak gespannen nu het vogeltrekseizoen is begonnen en we zomaar weer een geval van vogelgriep kunnen krijgen. Alert zijn is de boodschap voor ons allen.

Het juridische gezicht laat zich moeilijk lezen en wisselt per maand. Dat gezicht staat wat mij betreft niet zoals het zou moeten staan. Soms is er even een kleine, ontspannende trek op te zien, maar verder kijkt het vooral bezorgd.

Als je naar de afgelopen maanden kijkt, is dat ook begrijpelijk. Provincies die 'maar wat doen' en door de rechter (hè hè, eindelijk een keer) tot de orde worden geroepen om normaal te doen en de basisregels van goed bestuur in acht te nemen.

Maar verder wordt dat gezicht er nog niet vrolijk op als ik lees dat je met de MOB tot een deal moet komen om je bedrijf te laten voortbestaan. In welke tijden zijn we beland? Goed dat 'onze' organisaties ook juridisch tegenwerk leveren om goed bestuur af te dwingen.

Het gezicht van de belangenbehartiging staat wat mij betreft gefronst. Onze LTO-inzet is duidelijk en naar mijn overtuiging passend bij wat je voor leden moet doen: alles uit de kast halen om slechte zaken om te buigen, met het oog op wat er politiek haalbaar is. Maar ook dat heeft een grens. Wat dat betreft zal het mij benieuwen wat er later deze week door de minister wordt voorgesteld als aanvulling op de stikstofbrief van juni.

Werkbare en betaalbare eisen

Dat we vanuit de pluimveesector blijven uitdragen dat de weg uit de impasse de weg is van vergunningen met werkbare en betaalbare eisen, mag helder zijn. Vergunningen die de overheid op basis van duidelijke regels hoort af te geven. Dat moet dus niet via constructies waarbij je eerst moet gaan praten met een partij die je bestaan nauwelijks duldt en die jouw plannen oké moet gaan vinden!

Wat dat betreft is er nog veel om voor te strijden en dat doen we dus ook: aan de overlegtafels waar het kan en in de rechtszaal waar het moet.