‘Hoe serieus is een voedselcrisis?’

De stijgende prijzen hebben invloed op de wereldwijde voedselproductie. De kunstmestlobby waarschuwt voor voedseltekorten, omdat kunstmest onbetaalbaar wordt voor de gemiddelde teler.

Daarnaast speelt mee dat Europa het gebruik van kunstmest om geopolitieke redenen aan banden wil leggen. Brussel wil immers al geruime tijd af van de afhankelijkheid van Rusland, dat jarenlang een van de grootste leveranciers van aardgas en kunstmestgrondstoffen aan Europa was.

Naarstig wordt gezocht naar alternatieven. Zoals kunstmestvervanger renure, geproduceerd op basis van dierlijke mest.

Vooral Afrikaanse landen, Australië en Brazilië zijn vrijwel volledig afhankelijk van kunstmest. Natuurlijk kunnen agrarisch ondernemers met minder kunstmest en teeltaanpassingen ook hun gewassen verbouwen, maar een productiedaling zal een feit zijn. Het gebrek aan kunstmest heeft direct gevolgen voor de voedselproductie.

Lees ook: Europese Commissie wil met actieplan afhankelijkheid van kunstmest verminderen

Dat de voedselketen wordt verstoord door geopolitieke conflicten, komt de afgelopen jaren steeds vaker voor. Voedsel is zelfs de inzet van oorlogen. Het is een van de belangrijkste redenen waarom Poetin Oekraïne wil inlijven. Voedsel als politiek machtsmiddel.

Rabobank verwacht dat Europa niet hoeft te vrezen voor een voedselcrisis, maar de eerdergenoemde continenten zijn wel kwetsbaarder. Hoe dan ook, de nieuwe machtsverhoudingen wereldwijd maken dat ook dit kabinet nadenkt over een voedselstrategie die niet alleen een LVVN-aangelegenheid is, maar juist ook onderdeel zal moeten zijn van het economische en buitenlandse beleid.