'Een zachte duw in een gedwongen richting'

Melkveehouderijbestuurders zagen het vorig jaar al aankomen. Om een generieke korting te voorkomen, deden ze de politiek een voorstel: de Subsidieregeling extensivering melkveehouderij (SEM). Deze regeling is deels door de sector zelf gefinancierd en gaat naar verwachting voor de zomer open.

In de pot zit 168 miljoen euro, goed voor de opkoop van circa 65.000 koeien. 75.000 koeien telt Nederland te veel. De rest zal met stoppersregelingen moeten worden geregeld. De regeling voorkomt voorlopig een gedwongen krimp, tenzij de vrijwillige krimpregelingen onvoldoende opleveren. Daarmee legt de politiek de bal bij de sector. De keuze is aan de melkveehouder.

De melkveehouder wordt geholpen om extensiever te gaan ondernemen, ofwel: minder koeien en meer ruimte. En laten we eerlijk zijn: het klinkt sympathiek – extensiveren – maar voor melkveehouders is het vooral een economische afweging. Extensivering is voor veel van hen geen strategische keuze, maar een gedwongen pas op de plaats in een sector die al jaren tegen de milieugrenzen aan zit en waar de kosten zeer hoog zijn en de melkprijzen dalende.

De SEM-regeling probeert die pijn te verzachten met een financiële vergoeding. Dat is ook nodig, want fosfaatrechten worden doorgehaald en productiecapaciteit verdwijnt voor minstens drie jaar. Maar geld alleen neemt de onzekerheid niet weg. Daar is vanuit de politiek meer voor nodig. De regeling zal vooralsnog voelen als een zachte duw in een gedwongen richting.