Methode toont melksoort kaas aan

De fingerprintmethode geeft een 'vingerafdruk' van de chemische samenstelling van de kaas. Iedere kaas geeft een uniek beeld dat net zo gevoelig is als een vingerafdruk bij mensen. Bij deze methode wordt onder meer de geur van de kaas gemeten.

Die geur wordt onderverdeeld in individuele aromaverbindingen. Van deze verbindingen wordt de intensiteit bepaald, zodat te zien is hoeveel van iedere verbinding in de kaas aanwezig is.

Bij een kaas van rauwe melk geven alle vingerafdrukken een vergelijkbaar beeld. De kazen van melk die is gethermiseerd of gepasteuriseerd geven een ander beeld. Per soort behandeling zijn ze overigens wel weer vergelijkbaar.

Screening

Uit een onderzoek in 2014 onder 72 kazen wist de fingerprintmethode er 70 juist te beoordelen. Dat maakt deze methode ideaal om de kazen te screenen en zo fraude op te sporen. Toch zijn de testresultaten onvoldoende goed om te dienen als bevestigingsmethode. Het Rikilt verwacht dat de betrouwbaarheid groter wordt, naarmate meer kazen worden getest.

Deze methode werd ontwikkeld op initiatief van de Bond van Boerderij-Zuivelbereiders. Deze bond zocht een test waarmee kan worden aangetoond of kaas is bereid uit rauwe, gethermiseerde of gepasteuriseerde melk.

Handhaven

Deze bond ziet graag dat het ministerie van Economische Zaken opdracht geeft aan het Centraal Orgaan voor Kwaliteitsaangelegenheden in de Zuivel (COKZ) om met deze methode op kaasboerderijen te handhaven. Op die manier willen ze fraude tegengaan.

Zo is het mogelijk dat kaas van behandelde melk als rauwmelkse kaas wordt verkocht. Of die controle er komt, is nog niet bekend.