‘De droogte begint ver voor de grens bij Lobith’

De gevolgen zijn zichtbaar. Zout water bedreigt de bloembollenteelt en glastuinbouw, aardappeltelers zien groeiachterstanden ontstaan en de fruitteelt vreest gevolgen voor opbrengst en kwaliteit. Ook voor mais is dringend regen nodig. De droogte raakt daarmee de volle breedte van de landbouw.

De oplossing wordt vaak gezocht binnen Nederland: meer water vasthouden, slimmer beregenen en investeren in een robuuster watersysteem. Dat blijft nodig, maar het probleem ontstaat grotendeels voor de grens. De Rijn begint niet bij Lobith. Ruim 90 procent van het water in deze rivier komt uit het buitenland. Droogte in Duitsland en Zwitserland, minder smeltwater en hogere verdamping hebben direct gevolgen voor Nederland.

Juist daarom moet waterbeheer veel meer een Europese opgave worden. Niet alleen door afspraken te maken over waterverdeling, maar ook door samen te investeren in een landschap dat water langer vasthoudt.

Het is belangrijk dat het beschikbare water eerlijk en slim wordt verdeeld. In tijden van droogte zijn duidelijke afspraken nodig over de verdeling tussen landen, sectoren en functies. Alleen zo kan worden voorkomen dat benedenstroomse gebieden, zoals Nederland, steeds achteraan aansluiten.

Voor de landbouw is water geen bijzaak, maar een productiefactor van groot belang. Wie de voedselproductie wil veiligstellen, moet daarom verder kijken dan de Nederlandse grens.