Wat moet de veehouder met nepvlees en -melk?

Als veehouder word je om de oren geslagen met berichten over de populariteit van vegetarisme en veganisme. Iedere keer voelt het als een steek wanneer plantaardig voedsel qua morele waarde boven vlees, zuivel en eieren wordt geplaatst.

Ik spreek boeren die het spuugzat zijn om telkens te worden beschimpt. De realiteit is dat de westerse consument kritischer wordt over wat hij in zijn mond stopt en de voordelen ziet van meer plantaardige consumptie. Dat lijkt een blijvende trend.

Dat creëert een markt voor producten als havermelk, bietenburgers, erwtensnacks, sojamelk en champignonballen. De een verheerlijkt het, de ander gruwelt ervan.

Die tegenstelling is te zien in de retail. De Week zonder Vlees leverde een verkooprecord op voor vleesvervangers, maar ook de vleesverkoop zat in de lift. Waarom? Heel simpel. De supermarkt maakt geen keuze, maar biedt keuze. Ook vlees was die week extra vaak in de aanbieding. Vleesminnaars, vleesminderaars en vleesmijders, de supermarkt wil ze allemaal te vriend houden.

Voor vraaguitval hoeft de veehouderij niet te vrezen. De afzet van Nederlandse productie is grotendeels internationaal en daar rijst de vraag naar plantaardig én dierlijk voedsel de pan uit. Ook in eigen land daalt de vleesconsumptie slechts mondjesmaat.

De komende decennia moeten wereldwijd miljarden extra monden worden gevoed. Er zijn bovendien miljarden nieuwkomers die naast de status van de middenklasse ook toetreden tot de klasse van vleesminnaars en hun vlees- en zuivelconsumptie verhogen.

Dat is de echte dominante trend in de wereldwijde voedselproductie en -consumptie. Een beweging die betrekkelijk weinig last heeft van vleesminderaars en vleesmijders in het Westen en dat is goed nieuws voor akkerbouwer, tuinder én veehouder.