‘De samenleving moet achter de paardenhouderij blijven staan’

Al van kinds af aan is Oosterlaken besmet met het paardenvirus. Thuis hadden ze geen paarden; hij maakte kennis met het edele dier via een vriendje, en zo kwam er voor hemzelf ook een pony. Zijn vader was 25 jaar voorzitter van de ponyclub. Oosterlaken heeft door het paardenvirus ook zijn vrouw leren kennen. Het werd hun gezamenlijke passie, samen met twee van hun drie kinderen.

Waarom wilde u voorzitter worden van LTO-vakgroep Paardenhouderij?

‘Ik heb een groot deel van mijn carrière als boer ook tijd besteed aan belangenbehartiging. De vakgroep Paardenhouderij zocht een nieuwe voorzitter. Ik vond eigenlijk dat iemand die jonger is en meer midden in het paardenbedrijf staat het moest doen. Tegelijkertijd is het een vrijwel nieuwe vakgroep en was er behoefte aan bestuurlijke ervaring. Uiteindelijk heb ik gezegd: gas erop.’

Is belangenbehartiging belangrijk?

‘Ik denk dat het ten opzichte van tien jaar terug alleen maar belangrijker is geworden. Mede door sociale media heeft iedereen overal een mening over, of men er nu verstand van heeft of niet. Het is heel gemakkelijk om ergens op te reageren, terwijl je niet eens weet wat er daadwerkelijk gebeurt of wat de relevantie ervan is.’

Wat is de grootste uitdaging voor de paardensector?

'Paarden worden door veel mensen erg leuk gevonden, maar we moeten er wel voor zorgen dat dit zo blijft. Daar ligt onze uitdaging. We moeten de paarden zo houden en ermee omgaan dat de gemiddelde burger zegt: ‘Hé, dat gebeurt op een goede en verantwoorde manier.’ Een kleine groep mensen die op een heel andere manier naar dieren kijkt, gaan we niet overtuigen. Maar we moeten onze medeburgers wel laten zien dat wij de dieren goed behandelen.’

Wat wilt u als voorzitter als eerste doen?

‘Ik moet vooral mijn net ophalen bij leden; zij moeten het uitgangspunt blijven. Ik ben immers niet op pad voor mezelf, maar voor onze leden. Daarom wil ik weten wie onze leden precies zijn en wat zij nodig hebben. In het komende jaar wil ik daarom veel leden spreken, op allerlei evenementen en bijeenkomsten.’

Lees ook: ‘Voorzitter worden van LTO Paardenhouderij: waar begin je aan’

‘Daarnaast vind ik dat groei van het aantal leden een doelstelling moet zijn. Er zijn veel ondernemers die met paarden werken en er hun geld mee verdienen. Ik wil met de vakgroep voor alle leden staan: van de kleinschalige paardenhouder tot de grote ondernemer.’

U wilt meer paardenhouders bij de LTO-vakgroep laten aansluiten?

‘Ik heb weleens geroepen dat ik 10 tot 20 procent uitbreiding wil van het aantal leden binnen de paardenhouderij. Leden moeten iets bereiken doordat je er als organisatie voor hen bent, en niet andersom. Ik denk dat LTO Nederland iets kan betekenen voor alle paardenhouders, onder meer bij vergunningverlening, omgevingsplannen en andere zaken die in het buitengebied spelen. Binnen de belangenorganisatie is ontzettend veel kennis over bijvoorbeeld omgevingsbeleid en we beschikken over een fijnmazig netwerk van afdelingen.’

Wat vraagt de komende tijd de meeste aandacht?

‘Dierenwelzijn is en blijft belangrijk. Binnen de Sectorraad Paarden, waar LTO Nederland onderdeel van uitmaakt, is inmiddels een Gids voor Goede Praktijken geïntroduceerd. Daar hebben allerlei kennisinstellingen input voor geleverd. Het is een levend document. Je moet blijven kijken of het nog bij de tijd is en of het moet veranderen.’

En diergezondheid?

‘Daar moeten we echt aandacht voor hebben. Vooral monitoring is belangrijk. Voor de monitoring van bijvoorbeeld het westnijlvirus is maar beperkt budget. Dat kan eigenlijk niet. We moeten samen met de overheid kijken hoe we die monitoring goed kunnen neerzetten. Dat is belangrijk voor de veiligheid van mens en dier.’

Waar liggen kansen?

‘Ik denk dat paarden veel goeds kunnen brengen. Kinderen die met dieren en paarden opgroeien, leren wat het betekent om met een dier om te gaan en verantwoordelijkheid te nemen. Paarden kunnen bovendien therapeutisch zijn en bijdragen aan het welzijn, de rust en ontspanning van mensen. Ook helpen ze mensen om hun hoofd leeg te maken.’

Kansen op vrijkomende agrarische locaties?

‘Absoluut. In het buitengebied komen locaties beschikbaar waar bijvoorbeeld vroeger varkens of melkvee werden gehouden. Iedereen worstelt met de vraag wat met die locaties moet gebeuren. Wat is dan mooier dan daar een goed paardenbedrijf te vestigen?’

Wanneer kijkt u tevreden terug?

‘Naast de plus aan leden, wil ik ervoor zorgen dat we als paardenhouderij onze ruimte en waarde binnen de samenleving weten te behouden. Als dat lukt, dan hebben we het goed gedaan. En daarnaast moet het een rendabele sector zijn. Als je ondernemer bent, moet je je kosten kunnen betalen en je gezin ervan kunnen onderhouden. Ik denk dat in de paardenhouderij soms nog voor minimale bedragen wordt gewerkt om klanten maar binnen te halen. Dat moet anders.’

Wat moeten leden uiteindelijk merken van de vakgroep?

‘Dat de communicatie goed is, dat onze leden weten waar wij mee bezig zijn en dat wij voor onze leden staan. Het lid aan de keukentafel moet eigenlijk weten wat wij aan de top proberen te bereiken. Als dat niet zo is, hebben we iets niet goed gedaan.’

Bestuurlijke ervaring bij varkens
Gerbert Oosterlaken (67) is sinds 1 oktober van dit jaar voorzitter van LTO-vakgroep Paardenhouderij. Hij volgt Mathijs Maat op. Oosterlaken heeft twee jaar geleden het familiebedrijf met varkens verkocht, na een carrière van 42 jaar in de varkenshouderij. Daarvoor was hij ongeveer negentien jaar actief binnen de ZLTO-vakgroep Varkenshouderij en zes jaar binnen de landelijke vakgroep.
‘Ik heb daar ontzettend veel geleerd en met veel ambitie bestuurlijk werk gedaan’, aldus de nieuwe vakgroepvoorzitter. Oosterlaken heeft met zijn vrouw vier fokmerries; ze proberen ieder jaar ongeveer vier veulens op te fokken. De ondernemers willen de merrieveulens zelf houden en proberen de hengstveulens te verkopen.