Droogte is een nationale uitdaging

Momenteel zitten we als land en als sector in een ‘storm’ van een heel andere orde. Deze keer verloopt het schadeproces veel langzamer. De rekening van de droogteschade zal helaas niet te overzien zijn.

Bij de natuur moeten we straks misschien wel spreken van een ‘total loss’. Sommige gebieden zijn door de droogte voor jaren op achterstand gezet.

In de land- en tuinbouw kan met de juiste maatregelen en steun de schade van deze droogte vrij snel weer worden hersteld. Het verlies blijft dan in het gunstigste geval beperkt tot één seizoen.

Deze week sprak ik met droogte-onderzoeker Niko Wanders (pagina 4). Hij voorspelt dat ons land vaker te maken gaat krijgen met langere periodes van neerslag- en watertekorten. Voor het volume aan water dat we nu missen zou het waterpeil van het IJsselmeer 40 centimeter hoger moeten zijn bij aanvang van de zomer.

De infrastructurele ingrepen die nodig zijn voor zo’n hoog waterpeil vormen een grote nationale uitdaging, zowel technisch als maatschappelijk. Bovendien kun je je afvragen of ze wel noodzakelijk zijn. Dit najaar gaan bij de Haringvliet de sluizen op een kier om omwille van de natuur een grote zoetwatervoorraad langzaam brak te maken. Ook een project als de Markerwadden blokkeert de aanleg van een grotere zoetwatervoorraad. Een hoger peil zou deze eilandjes weer overspoelen.

Wanders erkent dat zijn model om droogte te voorspellen nog niet af is. Het zou desondanks verstandig zijn om wat zuiniger te zijn op onze nationale regentonnen met zoetwater.