'Not in my back yard' zit energieboeren in de weg

Vraag de gemiddelde Nederlander naar zijn oordeel over fossiele brandstoffen en je zult horen dat we daar snel vanaf moeten. Een generatie terug maakten we ons hierover nauwelijks druk, maar sinds de start van het nieuwe millennium kentert dat. De traditionele waarde rentmeesterschap krijgt een nieuwe lading.

Boeren en tuinders beheren circa 60 procent van het Nederlandse aardoppervlak. De energietransitie en de doelen waaraan Nederland zich heeft gecommitteerd, gaan nog veel van de agrarische sector vragen. Tal van boeren en tuinders denken na over hoe zij een bijdrage kunnen leveren als energieboer.

Idealen realiseren gaat gepaard met weerstand. Nederland mag de mond vol hebben van verduurzaming; als oplossingen concreet worden, wordt vaak teruggedeinsd.

Grote windmolens worden vervloekt, zonneparken vinden we lelijk en waterkrachtbronnen zijn in Nederland nu eenmaal niet voorhanden. Not in my back yard, ofwel het nimby-effect. Het is in dat opzicht lang niet vreemd dat ons land achteraan bungelt in de lijstjes die het energieverbruik uit hernieuwbare bronnen weergeven.

Typerend voorbeeld is het halfbakken besluit van de provincie Friesland om op boerenerven windmolens toe te staan van maximaal 10 meter. Een compromis tussen vrees voor landschapsvervuiling en de ambitie om te vergroenen, dat per saldo nauwelijks rendeert. Gas geven terwijl je de rem ingedrukt houdt, doet wel de motor ronken, maar helpt ons niet vooruit.