Standaardwaarden ruwvoer schieten tekort

Volgens de oud-dierenarts en rundveedeskundige is een uitgebreidere ruwvoeranalyse daarom belangrijker geworden.

Veel melkveehouders en adviseurs werken volgens Hegen nog met aannames over de mineralensamenstelling van het ruwvoer. Dat kan leiden tot een over- of ondervoorziening van mineralen en sporenelementen. ‘Als je niet weet wat er in je ruwvoer zit, kun je nooit gericht voeren of bemesten’, stelt hij.

Tekorten of overschotten kunnen gevolgen hebben voor onder meer de weerstand en benutting van het rantsoen. Daarbij gaat het niet alleen om de bekende mineralen. Hegen wijst bijvoorbeeld op zwavel. ‘Zwavel bepaalt voor een groot deel de kwaliteit van je eigen eiwit. Door te weten wat er in je kuil zit, kun je het bemestingsplan voor het volgende jaar veel gerichter verbeteren.’

IJzer verstorend

Ook de onderlinge samenhang tussen mineralen verdient volgens Hegen aandacht. Op ijzerhoudende gronden kan het ijzergehalte in gras en graskuil hoger zijn, zeker wanneer ook het ruw-asgehalte (zand) hoog is. Veel ijzer kan de beschikbaarheid van andere mineralen beïnvloeden. Ook molybdeen kan de benutting van koper verminderen.

‘Zeker in het najaar is het risico op ruw as in de kuil groter. Als ondernemer met ijzerhoudende gronden kun je hierop inspelen door de maaihoogte niet te laag te zetten en het gras licht te schudden‘, stelt de oud-dierenarts.

‘Zonder kuilanalyses blijft dat verborgen en wordt het onmogelijk om een passend mineralenmengsel te kiezen’, zegt Hegen. Volgens hem moet daarom niet alleen naar afzonderlijke gehalten worden gekeken, maar naar de totale mineralensamenstelling van het ruwvoer.

Dat is ook van belang bij het samenstellen van rantsoenen voor verschillende diergroepen. Oudere pinken krijgen volgens Hegen bijvoorbeeld vaak voornamelijk graskuil van eigen land, zonder dat hiervoor een volledig rantsoen wordt berekend. ‘Dan liggen tekorten voor skelet, klauwen en weerstand op de loer.’

Ook bij droogstaande koeien is de mineralenvoorziening belangrijk. ‘Herstel van de vorige lactatie, voorkomen van melkziekte en een sterke weerstand na afkalven; dat hangt allemaal samen met de mineralenbalans.’ Daarbij noemt Hegen onder meer calcium, kalium, magnesium, koper, zink en selenium.

Ook bij melkgevende koeien kan zowel een tekort als een overmaat problemen geven. ‘Nieuwmelkte koeien kunnen ziek worden van te weinig koper of selenium, maar óók van te veel. Oudmelkte koeien op ruwvoerrantsoenen lopen juist risico op tekorten.’

Kuilanalyse

Volgens Hegen kunnen de analyseresultaten bovendien worden gebruikt om de bemesting voor een volgend groeiseizoen bij te sturen. Daarmee vormt de kuilanalyse een verbinding tussen bodem, gewas en dier.

‘De bodem, de plant en het dier vormen één geheel ‘‘Precisiebemesting vraagt om grondmonsters én kuilanalyses. Alleen als je beide kent, kun je gericht sturen’, besluit hij.