'Hoge kalversterfte vraagt om aandacht'

De toenemende kalversterfte is voor onderzoekers van Wageningen University & Research reden om te zoeken naar oplossingsrichtingen om tegemoet te komen aan de zorgbehoefte van het jonge kalf en het optimale zorgaanbod van de melkveehouder.

Op Nederlandse melkveebedrijven is in 2015 de kalversterfte gemiddeld 13,3 procent voor kalveren vanaf drie dagen tot een jaar. Kalveren die sterven rondom de geboorte worden hierbij niet meegerekend.

Stijgen

Het sterftepercentage ligt al jaren boven de 10 procent en blijkt zelfs langzaam te stijgen. De meerderheid sterft binnen 21 dagen. Vooral bij de vroege scheiding van koe en kalf is het kalf vaak het kind van de rekening.

Uitdroging door een combinatie van vochtverlies door diarree en te weinig vochtverstrekking is doodsoorzaak nummer 1 (56 procent) en luchtwegaandoeningen nummer 2 (23 procent).

Grote variatie

Tussen bedrijven varieert de kalversterfte van minder dan 2 procent tot meer dan 20 procent. Deze grote variatie geeft aan dat er veel ruimte voor verbetering is. 'De gemiddelde veehouder lijkt in het huidige systeem niet of onvoldoende in staat om aan de zorgbehoefte van het kalf te voldoen', aldus de onderzoekers.

De huidige sterftepercentages van kalveren geven aan dat een frisse blik op de huidige opvang- en opfoksystemen gewenst is. Er zijn alternatieve ontwerpen nodig die beter tegemoetkomen aan de behoeftes van kalf en veehouder.

Geen extra tijd

Dan moet het gaan om ontwerpen die de veehouder geen extra tijd kosten, waarbij werkzaamheden zoveel mogelijk gepland kunnen worden en die inzicht geven in de gezondheid en weerbaarheid van de dieren. Alleen zo kan een kalf zich ontwikkelen tot een gezond, evenwichtig en weerbaar dier, stellen de onderzoekers.