Genetische variatie varkens groot

Dat concluderen onderzoekers van Wageningen UR en enkele internationale collega’s in een publicatie die maandag online verscheen bij Nature Genetics.

Varkens worden nu 9.000 jaar door mensen gehouden. Dat begon in Anatolië, nu het Aziatische deel van Turkije, en in de Mekongvallei in Vietnam.

Tamme varkens

De onderzoekers van Wageningen UR gingen aan de slag met de vraag wat is er verandert in het genoom van tamme varkens ten opzichte van dat van wilde zwijnen, en hoe dat proces is verlopen.

Voor de studie is van 104 wilde en gedomesticeerde varkens het complete genoom in kaart gebracht en met elkaar vergeleken. Deze 104 dieren waren gekozen uit een collectie van 4.000 varkens van over de hele wereld die eerder al met een chip met 60.000 SNP's gekarakteriseerd waren.

Gedrag en bouw

Uit de genoomsequenties blijkt dat gedomesticeerde varkens in de loop der eeuwen sterk op gedrag en bouw zijn geselecteerd.

Varkens werden rustiger, de schedel werd korter en de dieren werden kleiner, al zijn ze de laatste eeuwen weer langer en groter geworden.

Twee subgroepen

Daarbinnen zijn echter nog altijd twee subgroepen te onderscheiden, die verband houden met de regio van oorsprong, Azië of Europa, zegt Martien Groenen, die als hoogleraar dierlijke genomica betrokken is bij het onderzoek.

'Het netwerk van genen waar in Azië op geselecteerd is, komt overeen met dat van Europese varkens, maar de specifieke plekken zijn vaak verschillend', aldus Groenen.

Inmenging wilde zwijnen

Daarnaast tonen de onderzoekers aan dat er voortdurend inmenging van wilde varkens in de gedomesticeerde varkens heeft plaatsgevonden.

'In de Middeleeuwen lieten boeren hun varkens gewoon los in het bos lopen, waardoor de genetische uitwisseling met hun wilde soortgenoten behoorlijk sterk bleef', vertelt de hoogleraar dierlijke genomica.

Fokkers

Die wilde inmenging is volgens Groenen goed nieuws voor de fokkerijsector. 'Daardoor is er voor fokkers bij varkens nog veel genetische variatie te vinden.'