‘Tussen zwart en wit zit een wereld aan grijstinten’

Na zes weken vakantie zijn de scholen weer begonnen. Dit jaar starten bij ons ruim tachtig studenten die bewust kiezen voor de opleiding Melkveehouderij. Tachtig jongeren die in deze tijd zeggen: dat vak wil ik leren. Hoe bijzonder is dat? Maar ook dat verhaal is niet zwart-wit. Tijdens een kennismakingsspel met mijn mentorklas stelde ik de vraag: wie maakt zich zorgen over de toekomst in de agrarische sector? Bijna iedereen stapte naar de kant van ‘ja’.

Dat beeld bleef bij me. Want blijkbaar kun je je zorgen maken over de toekomst en er tegelijkertijd vol overtuiging voor kiezen. Je kunt onzeker zijn én ambitie hebben. Bang zijn voor wat komt én enthousiast worden van koeien, ondernemerschap en een toekomst op het erf. Het een sluit het ander niet uit. Toch maken we het debat graag zwart-wit. Voor of tegen beleid. Optimistisch of pessimistisch. Actiegroep of belangenbehartiger. Alsof je moet kiezen tussen strijden of praten. Terwijl juist daartussen een wereld aan grijstinten zit.

Die jongeren hoeven vandaag nog niet te weten welke kleur hun toekomst precies krijgt. Maar ze verdienen wel de ruimte om hem zelf in te kleuren. Als ruim tachtig jongeren daar ondanks alle onzekerheid bewust aan willen beginnen, dan zie ik tussen al dat grijs toch behoorlijk wat licht. En dat is waar we voor moeten staan én strijden.