‘Ga uit van eigen kracht en versterk elkaar’

Daar hoorde ik veel vragen, maar vooral veel zorgen. Zorgen over zonering, over grondgebondenheid via een grootvee-eenheid (GVE)-norm en over regels die samenwerking tussen plantaardige en dierlijke bedrijven eerder bemoeilijken dan stimuleren.

In de veehouderij leven daarnaast zorgen over de voorgestelde emissiereducties, ammoniaknormen, de koppeling met fosfaatrechten en de vraag of investeringen in de best beschikbare technieken straks wel voldoende rechtszekerheid bieden.

Na een week in de Rocky Mountains, grotendeels zonder bereik, zag ik bij terugkomst hoeveel de onrust is toegenomen. Die begrijp ik heel goed. De komende tijd moet veel gebeuren om de politiek te overtuigen van betere keuzes. Ik zie ook dat de actiebereidheid groeit. Dat begrijp ik eveneens. Protest is een prima manier om duidelijk te maken hoe groot de onvrede is.

Wat ik minder goed begrijp, is dat die frustratie soms wordt gericht op LTO Nederland. Natuurlijk mag er verschil van inzicht bestaan over de meest effectieve manier van belangenbehartiging, maar als mensen die uiteindelijk hetzelfde doel nastreven elkaar publiekelijk zwartmaken of zelfs bedreigen, schiet niemand daar iets mee op.

Soms wordt LTO Nederland verweten dat wij blijven praten met de politiek. Juist dat verwijt verbaast mij. Want hoe groot de verschillen ook zijn, beleid verandert niet vanzelf en ook niet met alleen protesteren.

Wie plannen wil aanpassen, zal politici moeten overtuigen, alternatieven moeten aandragen en moeten blijven uitleggen wat de gevolgen in de praktijk zijn. Protest en overleg sluiten elkaar niet uit. Sterker nog: ze kunnen elkaar versterken. Verdeel daarom niet onze krachten, maar bundel ze. Dat is uiteindelijk in het belang van iedere boer en tuinder.

Volg de laatste berichtgeving over de stikstofaanpak op nieuweoogst.nl/stikstof