‘UvA-onderzoek geen reden voor stoppen piekbelastersaanpak’

Dat schrijft Van der Wal in een kabinetsreactie op het onderzoek van de Universiteit van Amsterdam (UvA) dat is uitgevoerd in opdracht van het Mesdag Zuivelfonds. De landbouwcommissie in de Tweede Kamer had daarom gevraagd. Voor het onderzoek zijn bij twee melkveebedrijven over een langere periode metingen verricht.

‘Uit het onderzoek blijkt dat het met biomonitoring op zich mogelijk is de stikstofdepositie te kwantificeren, maar dat dit niet eenvoudig door een boer zelf kan worden uitgevoerd en dat er bovendien een flinke kallibratie met andere (meer reguliere) meetmethodes nodig is’, schrijft Van der Wal.

De UvA constateert dat 9 procent van de stikstofemissie van een boerderij binnen 500 meter neerslaat en dat ongeveer 91 procent zich verder verspreidt in hogere luchtlagen. ‘Dit onderzoek bevestigt met metingen dat de gehanteerde methodiek van het RIVM deugt en dat de cijfers van de modelberekening kloppen’, concludeert de bewindsvrouw. ‘Ondanks dat de bijdrage van een stal na 500 meter niet meer met metingen is te onderscheiden, is de bijdrage nog wel te benaderen met modelberekeningen.’

Locatie bron is relevant

Volgens Van der Wal toont het onderzoek aan dat de piekbelastersaanpak zinvol is om de totale hoeveelheid stikstof in de natuur terug te dringen. ‘De locatie van de bron is relevant als wordt gestuurd op depositiereductie. Hoe dichter een emissiebron bij de natuur ligt, hoe groter de depositie en dus potentiële depositiereductie bij terugdringen van de emissie van die bron.’

De aanpak piekbelasting is ook bedoeld om stikstofruimte te creëren voor het legaliseren van PAS-meldingen. ‘Bij het bepalen van de doelgroep voor de aanpak piekbelasting is gekozen voor een drempelwaarde. Deze drempelwaarde is gedefinieerd als depositievracht; het totaal aan depositie op overbelaste natuur. Deze keuze zorgt ervoor dat de aanpak zich richt op de bedrijven die in totaal de grootste belasting hebben op de natuur. Hierdoor wordt efficiënt gestuurd op het terugdringen van de depositie. Het UvA-onderzoek geeft op dit onderdeel geen nieuwe inzichten en is daarom ook geen aanleiding om de methodiek of de aanpak piekbelasting te herzien.’