Boeren Zuid-Holland zien kansen voor sluiten mineralenkringloop

Dat blijkt uit onderzoek dat in opdracht van Provincie Zuid-Holland is uitgevoerd binnen samenwerkingsproject Vruchtbare Kringloop Zuid-Holland. Stagiaire Sancia Vergunst deed onder supervisie van LTO Noord-projectleider Tamar de Jager onderzoek naar de vraag 'Welke samenwerkingsmogelijkheden worden als kansrijk gezien om daarmee de mineralenkringloop op provinciaal niveau te sluiten?'

Het sluiten van de mineralenkringloop wordt gezien als belangrijk onderdeel van kringlooplandbouw. In het onderzoek zijn verschillende methoden voorgelegd aan in totaal 84 agrarisch ondernemers in Zuid-Holland. Behalve de drie genoemde methoden, werd ook de mening gepeild over het gebruiken van reststromen uit de akker- en tuinbouw voor bemesting en het delen van percelen.

Ruim helft van boeren werkt al samen

54 procent van de ondervraagde boeren werkt al samen. Daarbij gaat het voornamelijk om een samenwerking met ondernemers uit dezelfde sector. De meeste samenwerkingen die werden genoemd door de ondervraagden zijn de uitwisseling van dierlijke mest voor veevoeding, de uitwisseling van stro en dierlijke mest, deelbouw tussen akkerbouwers, machine- en teeltsamenwerkingen en het opfokken van jongvee van de omliggende melkveehouders.

Met het onderzoek wilde de provincie ook inzicht krijgen in de mogelijke kansen en bedreigingen voor de uitwisseling van dierlijke mest en veevoeding tussen veehouders, akkerbouwers en (glas)tuinders. Volgens de ondervraagden hebben het aanwenden van dierlijke mest van de veehouder naar de akkerbouwer en de krachtvoerproductie door de akkerbouwer de meeste potentie.

Dierlijke mest niet voor elke teelt

Akkerbouwers geven de verbetering van de bodemkwaliteit en de vermindering van het gebruik van kunstmest als belangrijkste voordeel. De grootste barrière voor het aanwenden van dierlijke mest door de akkerbouw, is dat dierlijke mest niet geschikt is voor elke teelt.

Bij de krachtvoerproductie door regionale akkerbouwers zien de veehouders voornamelijk de lagere milieu-impact door minder internationale transporten als belangrijkste voordeel. Net als het feit dat de veehouders het veevoer niet zelf hoeven te produceren en dus met minder grond toekunnen.

Er zijn wel wat hobbels te nemen, komt naar voren uit het onderzoek. De krachtvoerproductie door regionale akkerbouwers is nu meestal niet interessant, omdat de kostprijs voor de productie van Nederlands krachtvoer te hoog ligt.