Ruwer vaarwater

Ondanks een iets aantrekkende economie lijkt het vaarwater voor boeren en tuinders ruwer te worden. Naast sterk schommelende opbrengstprijzen en politieke tegenwind zitten de weersomstandigheden (droogte) niet altijd mee.
De agrarische sector ontworstelt zich langzaam aan de gevolgen van de Russische boycot door een zoektocht naar nieuwe afzetmarkten. In de glastuinbouw zijn tekenen van herstel zichtbaar. De melkprijs is echter sterk gedaald. En als klap op de vuurpijl schiet de veehouderij door het fosfaatplafond heen.
Anticiperen en snel schakelen, dat is waar ook LTO Nederland voor staat. We zetten druk op de snelheid voor nieuwe handelsverdragen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten (TTIP) en exportmogelijkheden.
De melkveehouderij is aan zet om de fosfaatproductie weer binnen de norm te krijgen. Een vertrekpositie per melkveebedrijf is onontkoombaar. Tegelijkertijd mogen de vernieuwingsdrang en innovatie niet in het gedrang komen. Waar het nu om gaat, is alle technische mogelijkheden benutten via veevoer en de Kringloopwijzer.
Het mededingingsbeleid is nog steeds een hoofdpijndossier. Met MKB-Nederland, VNO-NCW én milieuorganisaties blijven we knokken voor een duurzamer mededingingsbeleid. De Kip van Morgen moet linksom of rechtsom in de supermarkt komen.
Ook in de varkenshouderij en tuinbouw nemen onze sectorbestuurders initiatieven om nieuwe afzetkansen te benutten. Want bij een kwaliteitsproduct hoort een fatsoenlijke opbrengstprijs.
We blijven op veel fronten knokken voor onze prachtige sector die meer rendementsverbetering goed kan gebruiken.

Albert Jan Maat