Maat%3A+Europe%2E+Land+of+the+Brave
© Agriterra

Maat: Europe. Land of the Brave

De afgelopen twee dagen was ik in Washington om te spreken over de handelsbetrekkingen tussen de Verenigde Staten en de Europese Unie. Dit deed ik met mijn Europese pet op, die van voorzitter van de Europese koepel van landbouworganisaties Copa.

We spraken met leden van de Amerikaanse Senaat, met onze Amerikaanse collega-organisatie Farm Bureau en met de onderhandelaars van EU en Verenigde Staten die proberen de weg naar een nieuw alomvattend handelsakkoord te plaveien.

Doel van deze reis was om duidelijk de grenzen af te bakenen waarbinnen Europese boeren en tuinders zaken willen doen met hun Amerikaanse vakgenoten en met de onderhandelaars namens de twee handelsblokken. We delen met onze Amerikaanse collega’s het gevoel voor vrij ondernemerschap en ook de trots wanneer we praten over landbouw en de producten die we maken. En we willen allemaal handel drijven. Nederland en de VS zijn de grootste exporteurs van landbouwproducten ter wereld. Daar ligt onze kracht.

Maar waar Nederland (en de EU trouwens ook) als landbouwexporteur het vooral moet hebben van toegevoegde waarde en de hoge standaard qua kennis en kwaliteit, verdienen de Amerikanen vooral aan hun bulkproducten. Dat maakt de inzet toch heel verschillend, het levert zelfs strijd op.

Belemmeringen wegnemen

Ik heb heel duidelijk gemaakt dat wij onze landbouwmarkten verder willen openen, maar dat hierover pas gepraat kan worden als we eerst de bestaande procedurele belemmeringen wegnemen. Vanwege lange procedures aan de grens, vreemde quarantaine-eisen en andere ongefundeerde regels van Amerikaanse zijde, hebben we heel veel problemen bij de export van onze sierteelt- en zuivelproducten en ons uitgangsmateriaal. Hier is nog veel te winnen.

Vervolgens wil ik zoveel mogelijk gelijke spelregels voor boeren aan beide kanten van de oceaan als we vrij gaan handelen met elkaar. Wanneer in onze winkelschappen biefstukken zouden komen te liggen van koeien die in de Verenigde Staten met hormonen zijn behandeld, kan ik een Europese veehouder niet meer uitleggen waarom hij ze niet mag gebruiken. Zover mag het dus niet komen!
Tegelijkertijd moeten we als EU ook niet te ver doorslaan in onze regelgeving. Neem de genetische modificatie, daar mogen we de slag niet verliezen. Genetische modificatie die leidt tot een gezonder en milieuvriendelijker productie, en die niet ten koste gaat van biodiversiteit, moet bespreekbaar worden.

De handelsakkoorden van de afgelopen jaren geven steeds meer garanties met betrekking tot gelijke spelregels op het gebied van voedselveiligheid en -kwaliteit en van duurzaamheid. Maar het kan nog beter en we moeten scherp zijn op de details. Op papier is het heel mooi vast te leggen, maar het gaat om daadwerkelijke doorvoering en controle van die gelijkheid. Daarbij mag de EU de komende tijd niet naïef zijn, er moet een eerlijk verhaal verteld worden over de gelijkheid van standaarden. Vluchten kan niet meer!

Gelijke regels

We staan in onze strijd voor gelijke regels niet alleen. We staan zij-aan-zij met de consumentenbonden, milieuorganisaties en dierenbeschermers van Europa. Zij willen onze Europese standaard ook behouden: die van het meest duurzame, gezonde, veilige en diervriendelijke voedsel van de wereld.

We moeten voorkomen dat een handelsakkoord alleen om de pegels wordt gesloten. Het moet ook een sociale, duurzaam en ondernemersvriendelijk akkoord zijn. Europe, Land of the Brave!

Albert Jan Maat
Voorzitter LTO Nederland
@AlbertJanMaat

Weer

  • Zaterdag
    7° / 4°
    30 %
  • Zondag
    8° / 4°
    10 %
  • Maandag
    7° / 1°
    20 %
Meer weer