Kalverconvenant legt de focus op ruimte en afzet

Het convenant schetst de contouren richting een dierwaardigere veehouderij in 2040. Ruimte is een belangrijk speerpunt. De meest opvallende afspraak voor de kalverhouderij is de stapsgewijze toename van kalveren die naar buiten mogen. Het doel voor 2040 is dat de helft van de dieren toegang heeft tot een uitloop of weide. Dit hoeft niet altijd een open weide te zijn, maar kan ook een overdekte constructie zijn. Voor de oppervlakte geldt dat deze minstens gelijk is aan de wettelijke oppervlaktenorm voor de binnenruimte.

Voor kalveren die niet naar buiten gaan, of in afwachting zijn van de transitie, wordt de binnenruimte vergroot met 10 procent ten opzichte van de huidige wetgeving. Die extra ruimte is een van de moeilijkste en duurste onderdelen van het convenant, weet voorzitter Teus Kreuger van de LTO-vakgroep Kalverhouderij: ‘Juist die ruimte, dat is de grote kostenpost. Zeker als je daar gebouwen voor neer moet zetten. We gunnen natuurlijk ieder dier volop ruimte. Maar grond is schaars.’

Financiële beloning

Ook voor sommige jonge ondernemers is dit een slikmoment, weet NAJK-portefeuillehouder Wendy Kicken: ‘Zij worden vaak beperkt door hun huidige bouwblok’, legt ze uit. Om het voor bedrijven aantrekkelijk te maken om kalveren een uitloop aan te bieden, wordt gewerkt met programma’s, waarbij dieren met een uitloop beter financieel worden beloond. Dit betekent dat dit geld ook vanuit de markt moet komen.

Bekijk ook de video: Kalf heeft voldoende aan maximaal 10 vierkante meter

Zo willen de partijen met Dairy Veal een nieuw concept op de markt brengen. Dit concept zal een deel van het blank vlees overnemen. Het doel is om in 2030 al 7,5 procent van de blankvleesdieren te vervangen door Dairy Veal, oplopend naar 37,5 procentpunt in 2040.

Dit concept, waarbij kalveren tot het einde melk krijgen maar geen ijzerbeperkingen hebben, moet een nieuw segment aanboren. Het ontbreken van ijzerbeperkingen drukt de posten. De kalversector hoopt hiervoor grote partijen, zoals supermarkten, achter zich te krijgen die de toegevoegde waarde van dit soort zaken zien om het te kunnen vermarkten.