Mobiele Nutrifixer halveert kosten mestafzet

De mobiele mestverwerker Nutrifixer is met twee trailers van elk 18 meter vol met apparatuur een imposante verschijning. Bovendien is er met de verschillende meststromen gericht te bemesten.

Daarnaast is het fosfaat na bewerking beter bruikbaar op eigen grond, zodat het niet met de stikstof hoeft te worden afgevoerd. Ook kun je putruimte besparen en is eventueel biobedding te maken vanuit de dikke fractie.

Jacob Vorenkamp heeft de mestverwerker ontwikkeld, samen met MW Techniek in Tubbergen. ‘Het is eigenlijk een grote kachel’, stelt de bedrijfsleider van het 120 leden tellende coöperatieve loonbedrijf Elweco Medo in het Gelderse Laren.

‘We kunnen de mest eerst scheiden in dunne en dikke fractie, of eerst verhitten tot 95 graden om het zo te hygiëniseren. De warme dunne fractie strippen we en wassen we met een zuur. Op die manier halen we de ammoniak eruit’, legt Vorenkamp uit.

De stikstofrijke dunne fractie is vloeibare kunstmest (renure) en geldt als dierlijke mest. Doordat de mest is gehygiëniseerd, is deze geschikt voor export maar kan deze ook worden uitgereden met de veldspuit of spaakwielbemester. De renure wordt opgevangen in de witte IBC’s en bevat 100 kilo stikstof per 1.000 liter.

In de blauwe vaten ernaast zit het zwavelzuur of salpeterzuur. Daar gaat ammoniumgas doorheen en de ammoniak uit de dunne fractie wordt eruit gehaald. De overige kalirijke dunne fractie gaat terug de mestput in en is uit te rijden met een gewone bemester.

Boxenstrooisel

Bij eerst verhitten en daarna scheiden, is de dikke fractie gehygiëniseerd en dus geschikt als boxstrooisel. Deze fosfaatrijke en stikstofarme dikke fractie is met een mestverspreider uit te rijden. Overigens wordt alle mest gesneden op 8 millimeter. Ook kan de mest zo ver worden ingedampt dat de fosfaten en sulfaten kristalliseren tot pure kunstmest. Afhankelijk van het zuur past dit binnen de wetgeving.

De vierde reststroom is ongeveer 1 kuub water per uur. Dit mag niet in het oppervlaktewater terechtkomen, maar moet terug in de mestput of worden beregend of bezonken. Tijdens het scheiden van de mest kan voor deze kleine hoeveelheid van circa 20 kuub per dag eventueel een tuinslang worden uitgerold om de grond rond het erf te beregenen.

Bijzonder aan de mestverwerker is het mobiele concept. Daarmee is het systeem, afhankelijk van de regio, vergunningsvrij of alleen meldplichtig. Ook zijn zo meerdere boeren te bedienen, met grote en kleine veestapels. De eerste versie kostte 1,8 miljoen euro.

Vorenkamp: ‘De eerste opzet vergde een hoop leergeld. Er zijn nu tien orders geplaatst om samen met MW Techniek de vernieuwde versie te bouwen. Zo kunnen we de prijs verlagen naar 1 miljoen euro.’

Het duurste en ook grootste onderdeel is de tweede trailer met een serie aan warmtewisselaars achter de behuizing. De verhitte mest verwarmt namelijk ook alvast de koudere binnenkomende mest tot zo’n 25 graden. Daarnaast is er een 500-600 KvA-aggregaat aan boord.

Achter de vrachtwagencabine is een groot computercompartiment geplaatst met frequentieregelaars, software en elektronica. De regelunit stuurt branders, aggregaat, wisselaar en alle sensoren aan. ‘We zijn nu aan het testen met een veel kleinere warmtewisselaar die op de basistrailer is te bouwen. Dan is er nog maar één vrachtwagen nodig’, licht Vorenkamp toe.

Iedere dag draaien

Over belangstelling heeft Vorenkamp intussen niet te klagen. ‘We draaien iedere dag, het hele jaar door. Daarvoor is altijd een persoon oproepbaar. En het op- en afbouwen van telkens een halfuur en verplaatsen naar de volgende boer vergt twee mensen.’

Na een jaar draaien blijkt dat de beste meststromen ontstaan bij een capaciteit van 30 kuub per uur, wat een verwerkingsvolume oplevert van 600 kuub per etmaal. Met de huidige dieselprijzen kost het 6 euro aan brandstof per kuub mest. Uiteindelijk kost een kuub verwerkte mest nu rond de 22 euro, wat nog kan halveren.