‘Ik wil alles wel transporteren, als het maar een varken is’

Met de mist nog over de Achterhoekse weilanden zit veetransporteur Stoverink lachend met een eerste kop koffie achter het stuur. De zon komt er langzaam doorheen en onderweg zien we steeds meer huizen waar de lampen aan gaan. ‘Ik begin graag op tijd, dan heb je ook echt wat aan de dag en ben ik niet te laat thuis’, zegt Stoverink. ‘En als ik vroeg begin, kan ik mooi op schema blijven én een praatje maken met de boeren.’ Dat laatste is belangrijk voor de transporteur. ‘Ze vinden het altijd leuk als ik er weer ben; ik heb met elke varkenshouder wel een goede band.’

Vandaag staat er een dag op de planning met drie keer laden en drie keer lossen. Eerst laden en lossen bij gangbare boeren en daarna twee keer laden en lossen bij biologische varkenshouders. ‘Vandaag doen we alleen biggen rijden, allemaal wel een beetje in de buurt', licht Stoverink toe.

Maar ook voor het transporteren van slachtzeugen of vleesvarkens draait de Achterhoekse haar hand niet om. ‘Bij een rondje zeugen laad ik soms op drie verschillende bedrijven en dan door naar het slachthuis van Vion.’ De afwisseling in werkzaamheden bevalt haar.

Het is duidelijk dat ze trots is op haar nieuwe ‘auto’. Zowel van binnen als van buiten is de wagen spic en span. Bij elke boer waar biggen worden gelost, maakt Stoverink de vrachtwagen grondig schoon. ‘Ik heb hem zo klaar hoor’, roept ze nadat de boer haar een kruiwagen en waterslang heeft gebracht.

Hygiëne is een speerpunt en Stoverink weet mede door haar ervaring bij primaire varkenshouders waarom dit niet mag worden vergeten. Daar komt ook bij dat de chauffeur bij elke varkenshouder schone laarzen en dito overall aantrekt. ‘Ik vind het gewoon belangrijk dat ik schoon aankom op elk bedrijf; ik wil geen risico’s nemen met ziekte-insleep.’

Alle biggen die mee mogen, worden goed door de vakvrouw bekeken. ‘Ik controleer ook of de biggen gezond en geschikt zijn voor transport. Dieren die niet transportwaardig zijn, nemen we niet mee.’ Terwijl ze de biologische biggen met vrolijk ogende krulstaartjes aan het laden is, telt ze steevast mee. ‘Er passen er 24 op de klep. In de weegcomputer vul ik dat in en dan wegen we het totale gewicht en het gewicht per big.’ Dit doet ze snel en vakkundig, vinden ook varkenshouders.

Klompen op het trappetje

Nadat twee van de drie verdiepingen zijn ingeladen, gaat de ventilatie aan. De overall en laarzen blijven achter en de klompen worden netjes op het trappetje aan de chauffeurskant gezet. ‘Ik moet even de administratie doen’, zegt ze terwijl ze een boekwerk uit een kastje in de truck haalt. De vrachtbrief is van tevoren al ingevuld en kan in de weegkast worden gelegd, waar de gewichten erop worden geprint. Na een handtekening gaat de onderste brief naar de verkopende varkenshouder, de rest gaat weer mee. Het reinigings- en ontsmettingsboekje moet worden ingevuld op alle locaties waar wordt gelost.

Na anderhalf jaar naast de studie zoveel mogelijk als bijrijder mee te zijn geweest, wist Stoverink het zeker: dit wil ik doen. ‘Nu rijd ik al tweeënhalf jaar alleen en ik kan eigenlijk niets bedenken wat mij niet bevalt aan dit werk. Ik vind alles leuk om te transporteren, als het maar een varken is’, lacht ze vrolijk.

Bij het laatste bedrijf waar we vandaag moeten laden, komen de roze knorretjes vrolijk richting de vrachtwagen gelopen. ‘Zie je dat die staarten heel mooi krullen? Dat betekent dat ze goed te pas zijn, gelukkige biggetjes dus’, stelt Stoverink vast.

De ondernemer op dit bedrijf helpt samen met zijn vrouw om de biggen te laden. ‘20, 22, 23’, mompelt Stoverink. ‘Ja, dit zijn er 24’, zegt ze wat harder, zodat de boer haar kan horen. De ondernemer en de transporteur hebben het na de laatste biggen nog even over de kwaliteit van de dieren en het snelle laden. ‘De biggen vlogen echt in de wagen vandaag’, grapt Stoverink naar de varkenshouder.

Als er dan toch iets moet zijn wat af en toe voor frustratie kan zorgen, dan is dat volgens Stoverink de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). ‘Het is goed dat de NVWA controleert. Tegelijkertijd is de hele keten afhankelijk van voldoende keuringscapaciteit.’ Als er niet kan worden geslacht, heeft dat gevolgen voor de hele keten, benadrukt de transporteur. ‘Wanneer vleesvarkens niet naar de slacht kunnen, is er immers ook geen ruimte op die bedrijven voor nieuwe biggen.’

Na onderweg nog een keer toeteren naar wuivende kinderen boven haar op een brug, is het tijd om de vrachtwagen weer weg te zetten voor vandaag. ‘Dat is toch schattig, die kindjes vinden het superleuk als je naar ze toetert. Ook al hebben zij er ook geen idee van dat hier normaal varkens in worden vervoerd.’

Op pad met
Anouk Stoverink (24) is chauffeur bij Vlastrans in het Gelderse Scherpenzeel. Ze rijdt sinds 2023 op de wagen en gaat door heel Nederland om varkens te laden en te lossen. Vlastrans doet alleen het vervoer en speelt geen rol in de handel. De vrachtwagen staat bij haar huis. Van daaruit gaat ze naar varkenshouders, die haar mede om haar ervaring in de primaire sector en aanstekelijke enthousiasme erg waarderen. Alle artikelen in de serie ‘De Erfbetreder’ vind je op onze verzamelpagina.