Recensie: van boerenzoon tot charismatisch leider

Kumt Goewd is een biografie over Harrie Verkampen (73), voormalig varkenshouder uit het Brabantse Gemert die actief was als hoofdbestuurder van de Noordbrabantse Christelijke Boerenbond (NCB, nu ZLTO). Ook liet hij jarenlang zijn stem horen in de gemeenteraad en drukte hij later als wethouder zijn stempel op de lokale politiek.

Uit de vele anekdotes van de geïnterviewden komt een beeld naar voren van een markante persoonlijkheid en zijn eigenzinnige manier van besturen en politiek bedrijven. Zo zegt oud-NCB-voorzitter Ad Latijnhouwers: 'Hij had de gave om de zaken met zoveel overtuigingskracht te brengen dat hij veel mensen kon bereiken. Veel dingen werden geregeld omdat Harrie het vroeg.'

Volgens Paul Rüpp, CDA-gedeputeerde Ruimtelijke Ordening voor provincie Noord-Brabant (2003-2009), was Verkampen niet van de grote lijnen, maar van het gezond verstand. Rüpps voorganger Pieter van Geel benadrukt zijn grote rechtvaardigheidsgevoel. 'Hij zei altijd: 'De mensen zijn er niet voor de regelkes, de regelkes zijn er voor de mensen.'

Cruijffiaans

Verkampen had het vertrouwen dat er voor alles een oplossing was. Een betere titel hadden de schrijvers dan ook niet kunnen bedenken. Maar Kumt Goewd is niet de enige uitspraak waar de oud-bestuurder en voormalig politicus om bekendstaat. Elk hoofdstuk in het boek begint met een van zijn citaten. Volgens de schrijvers Casper Kalb en Janine Rechters zijn ze onnavolgbaar en meestal waar, soms zelfs cruijffiaans. 'Ze geven een indruk van de lessen die Harrie Verkampen in zijn lange loopbaan heeft opgepikt.'

Tegelijkertijd schetst de biografie een beeld van de ontwikkelingen die het plattelandsbeleid de afgelopen vijftig jaar heeft doorgemaakt, niet alleen in Gemert. Verkampen was betrokken bij belangrijke projecten, zoals de grote reconstructie van het buitengebied midden jaren negentig. Toen de mestwetgeving 'te ver' dreigde te gaan, aarzelde hij niet en klom hij met zijn achterban op de barricades. Door zijn grote netwerk reikte zijn invloed tot op het Binnenhof.

Nog altijd volgt Verkampen de ontwikkelingen op de voet. Of zoals hij zelf zegt: 'Bestuure is 'n sort van leeve.'