Biopraktijk leert dat pluimveevoer moet aansluiten op opfok

Vijftien jaar geleden, al ver voor de gangbare leghennenhouderij, is de biologische sector overgestapt naar onbehandelde snavels. 'Die omslag ging met horten en stoten, maar binnen twee jaar hadden we het voor een groot deel op de rit', blikt Fransen terug.

Op het eerste gezicht lijken de verschillen tussen de gangbare en de biologische sector groot. Maar in de aanpak van pikkerij zijn er volop overeenkomsten. Zo is het agressieve gedrag volgens de voerspecialist 'vroeg geleerd, oud gedaan'.

Opfok

Fransen adviseert daarom de leghennenhouder om te kijken bij de opfok. 'Welk voersysteem wordt gebruikt? Hoe is de lichtinval? Neem wat kuikens in de hand en bestudeer het verenkleed.' De volgende stap is het voer van de jonge hennen nauwkeurig afstemmen op het rantsoen in de opfok. 'Bestudeer ook de leghennen goed. Gaan ze goed op stok? Is de mest niet te nat? Is er geschreeuw in de stal?'

Of het nu om de biologische of de gangbare houderij gaat, 'een pasklare oplossing is er niet'. 'Om meer inzicht te krijgen in hoe het de kippen vergaat, kan sectie uitkomst bieden. Is een worm- of IB-besmetting (infectieuze bronchitis) de oorzaak, blijkt het water vervuild of worden te veel eiwitten gevoerd, wat het darmstelsel overbelast?'

Met een veel minder breed palet aan grondstoffen doet de biologische sector veel vaker laboratoriumonderzoek om tot een gebalanceerd rantsoen te komen.

Homogene structuur

'Wat nu gemeengoed is in de gangbare sector, doen we al jaren: grondstoffen zeven of binden om een homogene structuur te krijgen.'

Fransen pleit voor meer samenwerking in de pluimveesector in de aanpak van pikkerij en kennisuitwisseling tussen biologische en gangbare voerexperts. 'De biologische sector kan een goede inspiratiebron zijn, zoals de baal luzerne in de stal als maatregel om pikkerij tegen te gaan.'