Slecht zicht

Dat de voetafdruk van CO2, energie, gewasbeschermingsmiddelen en antibiotica van Nederlandse landbouwproducten per kilo juist laag is, vergat hij gemakshalve. LTO schreef in reactie een brief naar de commissaris met de boodschap dat veedichtheid geen indicator voor duurzaamheid is.

In april ontvingen we een formeel antwoord. Wojciechowski erkende dat duurzaamheid niet alleen kan worden beoordeeld op basis van het aantal dieren per hectare. Maar, voegde de Eurocommissaris eraan toe: 'Ik vind wel dat er meer aandacht moet zijn voor de echte en potentiële risico's voor duurzaamheid en emissies bij bepaalde typen intensieve veehouderij.'

Nou, dat komt goed uit. Bijvoorbeeld de varkenshouderij in Nederland is hier al mee bezig. In het Programma Vitale Varkenshouderij zet de sector onder andere in op de centrale positie van het varken in de circulaire economie en wordt er een erkende bijdrage geleverd aan de klimaat- en energietransitie.

Helaas blijken deze positieve voorbeelden onzichtbaar voor de landbouwcommissaris. Deze week leek Wojciechowski zijn pijlen opnieuw op de Nederlandse landbouw te richten, ditmaal in een webinar van het Europese nieuwsmedium Euractiv. Hij zei: 'Er wordt voer geïmporteerd uit Amerika, er worden werknemers van buiten de EU gehaald en vervolgens wordt er geëxporteerd naar China. Dit is niet goed voor de voedselzekerheid.'

Hoewel de commissaris halve waarheden vertelt alsof hij de wijsheid in pacht heeft, miste ik één cruciale overweging: verdere verduurzaming kan alleen als ervoor wordt betaald. Zo'n uitspraak bleef uit. Ook volgde niets over het besef dat in de varkenshouderij veel reststromen worden verwerkt en dat minder courante delen van het dier tot waarde worden gebracht, waarmee verspilling wordt voorkomen.

Er zit als Nederlandse sector niets anders op dan te blijven benadrukken dat we echt iets te bieden hebben. Dat tussen 2009 en 2016 het gebruik van antibiotica in de veehouderij met 64 procent is verminderd. Dat 54 procent van de grond in Nederland geschikt is voor landbouw – wereldwijd slechts 10 procent – en dat driekwart van onze export in de EU blijft. Als Nederland voeden we niet de hele wereld, maar we dragen wel een mooi steentje bij. Dat zou een commissaris toch moeten kunnen zien.