Het ene dierenleed is het andere dierenleed niet

Deze week ontstond door het strenge winterweer opnieuw ophef over het lijden van onder meer heckrunderen, konikpaarden en edelherten op de Oostvaardersplassen. Honderden dieren komen door algehele zwakte en voedselgebrek aan hun einde.

Er zijn stapels rapporten geschreven over het natuurgebied en talloze experts hebben zich uitgelaten over de voors en tegens van methoden om dierenleed te verminderen. Wildbeheer, een term die in zichzelf al een tegenstelling is, zit vol dilemma's. Door de verontwaardiging en het bedreigen van beheerders wordt er nu bijgevoerd. Vanuit menselijke optiek diervriendelijk, ecologisch beschouwd een ridicule maatregel die extra dierenleed creëert.

Veel veehouders bekijken de discussie vanuit een nog ander perspectief. Vaak voelen zij zich aan de schandpaal genageld als welzijn van vee wordt bekritiseerd. Zij zien in de kwestie rond de Oostvaardersplassen opnieuw bevestigd hoe humane ethiek wordt geprojecteerd op dieren en hoe publieke weerstand tot maatregelen leidt. Maatregelen die welzijn lang niet altijd bevorderen.

• Bekijk ook: Boeren steunen grote grazers Oostvaardersplassen

Want wat is natuurlijk gedrag van een dier? Huisdieren worden door hun baasjes veelal zo vertroeteld dat van natuurlijk gedrag al lang geen sprake meer is. Zoveel welzijn dat obesitas een van de grootste welzijnsproblemen onder huisdieren is. In de landbouw zijn tal van voorbeelden waarbij meer natuurlijk gedrag tot welzijnsbeperking leidt en een lagere productie. Landbouwdieren danken hun bestaan aan het simpele feit dat een ander dier is opgegeten. Niet sexy, wel de realiteit.

Wie het wild op de Oostvaardersplassen natuurlijk gedrag wil laten vertonen, moet ook natuurlijke selectie – the survival of the fittest – accepteren. Het dier past zich aan zijn gecreëerde omgeving aan. In de veehouderij en bij u en mij thuis is het niet anders.