Als de dood voor geknoei met voedsel

Investeringen in voedingsmiddelentechnologie blijven achter bij die in andere sectoren. Investeringsfondsen zouden drie keer zoveel moeten investeren in innovatie om andere economische sectoren bij te houden.

Diverse topsprekers trokken hierover aan de bel op het Global Forum for Innovation in Agriculture (GFIA).
De komende decennia wordt een op het eerste oog onmogelijke vraag gesteld aan voedselmakers: produceer voor twee miljard mensen extra aan voeding, maar doe dat met fors minder impact op milieu en ruimte dan nu.

Voor dergelijke stappen zijn doorbraken nodig. Technologische, maar allereerst in het menselijk denken. De link tussen voedsel en preventieve medicatie wordt onvoldoende gelegd. Draagt de hulpverlener een witte jas, dan kan het, maar draagt hij een overall, dan fronsen de wenkbrauwen.

Met medische innovatie heeft de burger geen enkele moeite. Sterker, dat wordt alsmaar aangejaagd. Medicijngebruik en artsbezoek nemen toe naarmate we welvarender worden.

Bij voeding is dat 180 graden anders. Toepassing van technologie in veredeling en teeltstrategie is akkoord, maar rigoureuzere stappen willen we niet. Genetische modificatie en intensieve productievormen zijn zwaarbeladen. Hoe rijker we worden, des te minder staan we hiervoor open.

Om tot baanbrekende innovaties te komen in voedselproductie is een voedseldialoog nodig die ons wereldburgers meer openstelt voor nieuwe toepassingen. We moeten ruimer leren denken. Als dat slaagt, dan volgen de investeringen in innovatie vanzelf.