Nog een lange weg te gaan

De media berichten vooral over het grote aantal melkveehouders dat meedoet aan de stoppersregeling, maar ik mis het verhaal over wat hierdoor daadwerkelijk aan menige keukentafel plaatsvindt.

Sommige boeren moeten nu opeens stoppen door te late actie en zwalkend kabinetsbeleid. Dat geldt niet alleen voor de melkveehouder met 200 koeien, maar zeker ook voor boeren met 120 koeien die soms wel 20 dieren moeten afstoten waardoor hun bedrijven niet langer levensvatbaar zijn.

In onderhandelingen tussen kabinet en Europese Commissie moet primair de nadruk liggen op echte verbetering van de waterkwaliteit en niet primair op mestreductie. Het gaat om het nitraatgehalte in grond- en oppervlaktewater waardoor nu rigoureuze maatregelen worden genomen om weer te voldoen aan het eerder tussen Nederland en de Europese Commissie overeengekomen fosfaatproductieplafond ter beperking van uitspoeling van dierlijke mest.

Met een alternatief systeem van precisiebemesting, metingen op perceels- en bedrijfsniveau en innovatieve technieken, zoals sensoren en drones, kunnen we ook de EU-waterdoelen behalen in een toekomstig actieprogramma onder de Nitraatrichtlijn, die helaas onnodig beknellend blijft. Dan moeten we wel tijdig en krachtig samenwerken in Den Haag en Brussel: kabinet, Europese Commissie, sectorale belangenbehartiging én waterschappen (UvW).

Nederland heeft agronomisch, klimaat- en milieukundig gewoon recht op ruimhartige derogatie, want de waterkwaliteit is op derogatiebedrijven in orde.

Het zou ook moeten gaan over de mogelijkheden die mestverwerking biedt. De mineralenkringloop en het mineralenconcentraat als 'groene kunstmestvervanger' bieden daarbij kansen. Het moet gaan om de Europese waterkwaliteitsdoelen. Er moet daarbij niet uitsluitend worden gekeken naar water, maar ook naar verbetering van de bodemgezondheid.