Additieven in strijd streptococcus Suis

In een in vitro proef, in een reageerbuis, bleek dat de additieven een dodende werking hebben op verschillende stammen van deze bacterie. Een groot deel van het antibioticumgebruik bij gespeende biggen is bestemd voor de bestrijding van Streptococcus suis (S. suis).

Drie proeven

In opdracht van het Productschap Vee en Vlees en het ministerie van Economische Zaken zijn in 2013 drie proeven uitgevoerd ter vermindering van de Streptococcus suis (S. suis) problematiek op bedrijven.

Bij de proef werden zowel kaneel, laurinezuur en glycerol monolauraat getest. Alle drie de middelen hadden een dodende werking tegen de verschillende stammen. Bij een combinatie van laurinezuur en glycerol monolauraat is de bacteriedodende werking het sterkst.

Geboortegewicht

Ook was er een proef op VIC Sterksel, waarbij werd gekeken naar het effect van geboortegewicht en voeropname vóór het spenen op het aantal biggen met klinische verschijnselen van Streptococcus suis.

Hieruit bleek dat het geboortegewicht en en voeropname geen effect had op het aantal ziektegevallen. Ook was er geen verschil in infectiedruk.

Klinische stammen

Een derde proef was gericht op het onderscheiden van de klinische stammen van Streptococcus Suis type 9. Van deze stam zijn er zowel klinische (ziekmakende) en niet-klinische (niet-ziekmakende) bacterië, zo werd in dit onderzoek aangetoond.

Vervolgens is een PCR-test ontwikkeld om deze stammen van elkaar te onderscheiden. Dat lukte, maar de test reageert ook met andere serotypen van deze bacterie én met streptococcen, waardoor de test, voor tonsilmonsters, niet bruikbaar is.