‘Scoren op markt van leed en ellende’

De uitdrukking ‘markt van leed en ellende’ ken ik van Max van den Berg, die rond 1995 voorzitter was van de Nederlandse Organisatie voor Ontwikkelingssamenwerking (NOVIB). Om leden en subsidies te krijgen, moet je een onderwerp centraal stellen op een wijze dat de mens zichzelf schuldig voelt als veroorzaker van leed en ellende op deze wereld.

Natuur- en milieuorganisaties zijn nog steeds actief op de markt om subsidies te krijgen en leden te winnen. De media ondersteunen deze propaganda. Hete zomers, droogte en overstromingen worden alleen toegeschreven aan de mens. Weerman Gerrit Hiemstra, die onlangs opriep om te stoppen met gehaktballen eten, en natuur- en milieuorganisaties leggen het accent op melk en rundvlees. Onbegrijpelijk, omdat melk en rundvlees via fermentatie in de vier magen van herkauwers worden gemaakt.

Zuivel en rundvlees bevatten de voor de mens onmisbare vitamine B12. Bacteriën maken in de dunne darm van herkauwers B12 aan en dit wordt daar opgenomen in het eiwit van melk en vlees. Niet-herkauwers, zoals mensen, maken B12 aan in de dikke darm, maar dat wordt via de ontlasting uitgescheiden. Varkens- en pluimveevlees bevatten daarom weinig B12.

Opmerkelijk is dat het Wereld Natuur Fonds (WNF) anders over de zuivel- en vleesconsumptie is gaan denken. In een publicatie zeggen ze dat ze op veel fronten een overwinning bij natuurbehoud hebben geboekt, maar deze oorlog aan het verliezen zijn. De 8 miljard mensen op deze wereld hebben eiwit nodig. Bekend is dat plantaardig eiwit daar niet in kan voorzien.

Al die 8 miljard mensen van genoeg en gezond voedsel voorzien is onmogelijk als we geen gebruikmaken van herkauwers. De oppervlakte grond waarop voedsel voor de mens en voer voor pluimvee en varkens kan worden verbouwd, is beperkt. Het voer van die dieren concurreert met het voedsel van de mens.

Verteerbaar voedsel

Hoe anders, zegt het WNF, is dat met zuivel en rundvlees. Herkauwers veranderen door recycling gras dat deels groeit op grond die ongeschikt is voor akkerbouw en voedselresten als sojaschroot, koolzaadschroot en suikerbietenpulp in voor de mens verteerbaar voedsel.

De milieu- en natuurorganisaties, de politiek en de media in Nederland zien, of beter gezegd, willen het belang van recycling door koeien niet zien. Opvallend is dat die organisaties en de politiek zich juist richten op herkauwers en niet op varkens en pluimvee, die 70 procent van de mondiale vleesconsumptie vertegenwoordigen. Kritiek leveren op koeien scoort blijkbaar beter op de markt van leed en ellende.

Lees ook: Voedselzekerheid: hoe ver kijken we vooruit?

Het WNF ziet in hoe belangrijk koeien en andere herkauwers voor de wereldvoedselvoorziening zijn. Wel benadrukt de organisatie dat stikstof-, methaan- en CO2-uitstoot door de veehouderij schadelijk is voor natuur en milieu. Nul emissie/uitstoot van de veehouderij is noodzakelijk voor milieu en natuur. Dat is door technologie op te lossen, weet het WNF en elke veehouder.

Blijkbaar kennen Nederlandse natuur- en milieuorganisaties het op feiten gebaseerde standpunt van het WNF niet. Hetzelfde geldt voor beleidsmakers, de politiek en Hiemstra. Emoties opwekken en ons allemaal schuld aanpraten. Op deze markt van leed en ellende wordt de (anti)gehaktbal opgediend. De koeien moeten weg; voedselzekerheid van 8 miljard mensen doet er dan niet toe.