‘Goede intentie is nog geen goed beleid’

Dat is niet alleen een nationaal gegeven. In het verleden wilde Spanje de belastinginkomsten verhogen. Dit zou gebeuren via het verhogen van de btw voor de sierteeltsector. De uitkomst? Failliete familiebedrijven, een uitgehold verdienvermogen en amper belastingopbrengsten. De regering zag de uitkomst, stelde vast dat dit nooit de bedoeling was en draaide de regel terug. De schade? Onomkeerbaar.

Voor de Nederlandse regering zou dit een les moeten zijn. Stel niet alleen vast wat je bedoeling is, maar ook wat de gewenste uitkomst is. Als een voorgenomen btw-verhoging op sierteelt leidt tot een verlies van werkgelegenheid, schade aan verdienvermogen, tegenwerking van vergroening van steden en dorpen, en slechts iets meer dan de helft van de verwachte belastingopbrengsten oplevert, dan telt die uitkomst. Met dat resultaat moet je je afvragen of het wel een goede maatregel is.

En met de suikertaks is het nog erger. De bedoeling daarvan is nog steeds niet duidelijk: een gezondheidsmaatregel of toch een extra belasting op consumptie? Naar buiten wordt gesproken over een gezondheidsmaatregel, maar als vooraf de belastinginkomsten al zijn ingerekend, riekt dat vooral naar een belasting op consumptie. Als de bedoeling het verbeteren van de gezondheid is, zou ik het kabinet toch vooral aanraden om de consumptie van onze producten te bevorderen: schoolmelk, schoolfruit. Met andere woorden: goede bedoelingen moet je beter doordenken.