‘We moeten af van de traditionele rolverdeling tussen man en vrouw’

Gevraagd naar haar rol binnen het bedrijf, antwoordt Ylse Dijkstra dat ze samen met haar vader de dagelijkse werkzaamheden voor haar rekening neemt. ‘Ik ben bij alle aspecten van de bedrijfsvoering betrokken, dus ook bij het volledige management en alle beslissingen die daarbij horen’, vertelt ze. ‘Overigens werk ik ook nog twee dagen buiten de deur, als verpleegkundige in de thuiszorg. Dat zie ik mezelf voorlopig nog wel even blijven doen. Maar ik verwacht dat ik me binnen vijf jaar volledig op het bedrijf kan richten.’

Het moment waarop dat gebeurt, is vooral afhankelijk van hoe snel de zorgtak, waar Dijkstra onlangs mee is begonnen, zich ontwikkelt. Het gaat om dagbesteding, waar mensen met lichtverstandelijke, psychische of sociale problematiek terechtkunnen. ‘Het is een verbreding van het bedrijf die mij heel goed past.’

Wat vind je ervan dat 2026 is uitgeroepen tot International Year of the Woman Farmer?

‘Een mooi initiatief. Tegelijkertijd hoop ik dat zo’n speciaal jaar in de toekomst niet meer nodig is. Dat we in de agrarische sector op dezelfde manier naar vrouwen als naar mannen kijken. Maar zover zijn we nog niet. Hoewel je dingen ziet veranderen, is de landbouw nog steeds een mannenwereld. Als je naar boerenbijeenkomsten kijkt, is 80 tot 90 procent man. En bij opvolging wordt er eigenlijk nog steeds automatisch vanuit gegaan dat de zoon het bedrijf overneemt. In ons geval was dat trouwens anders: mijn broer liet al vrij snel weten dat zijn interesses ergens anders lagen.’

Is er volgens jou in de bedrijfsvoering sprake van een verschil tussen een vrouwelijke en een mannelijke aanpak?

‘Dat is heel persoonlijk. Iedere man is anders en iedere vrouw is anders. Maar in algemene zin denk ik dat vrouwen wat preciezer zijn. En andere accenten leggen.’

Kun je daar een voorbeeld van geven?

‘Zelf zit ik wat scherper op koegezondheid. Met het technische deel heb ik juist minder, tenzij het helpt om werkzaamheden te verlichten. Mijn vader was gewend om de ligboxen met de hand in te strooien. Nadat ik dat in een vakantieperiode een tijdje had gedaan, dacht ik: dit moet anders kunnen. Met als resultaat de aanschaf van een zaagselstrooier.’

‘Heeft volgens mij ook met leeftijd te maken. Jonge boeren en tuinders kijken eerder naar mogelijkheden om het werk te vergemakkelijken. En wat je ook ziet: wanneer bedrijven aan verbreding doen, pakken de vrouwen die extra tak er vaak bij. Naast de melkveehouderij en de dagbesteding hebben wij ook een pensionstalling voor paarden, schapen en een mini-camping.’

Het wordt weleens gezegd dat vrouwelijke agrarisch ondernemers te weinig op de voorgrond treden en dat bescheidenheid hen daarbij in de weg staat. Herken je dat?

‘Wel een beetje, ja. In een grote groep stappen vrouwen over het algemeen wat minder snel naar voren. Maar ook hiervoor geldt: dat is heel persoonlijk. Er zijn vrouwen die zich wél laten zien. Gelukkig zijn daar voldoende voorbeelden van, ook binnen LTO Noord.’

Word je voor je gevoel als volwaardig zakelijk gesprekspartner gezien, bijvoorbeeld in gesprekken met de bank of adviseur?

‘Inmiddels wel, maar het heeft wel wat tijd nodig gehad. Vertegenwoordigers stappen nu nog steeds als eerste op mijn vader af. Wanneer hij er op dat moment niet was, zei ik gewoon: je zult het met mij moeten doen. Nu zijn ze daar aan gewend en vinden ze het volgens mij ook wel leuk.’

Lees ook: 'Internationaal Jaar van de Boerin is een kans die we moeten pakken'

Waar liggen nog kansen voor vrouwen?

‘Ik denk dat de inbreng van vrouwen op het bedrijf wordt onderschat. En dat vaak vanuit het vaste rollenpatroon wordt gedacht. Laatst was ik aan het kuilen; ik moest het loonbedrijf aansturen en alles wat verder bij kuilen komt kijken. Eigenlijk wordt dan verwacht dat je ook nog even de catering verzorgt. Gewoon omdat je vrouw bent. Bij ons zijn de rollen regelmatig omgedraaid. Als mijn partner voor het eten zorgt, hoor ik weleens: ‘Huh, kookt jouw man?’ Ik ben juist heel blij met onze rolverdeling. Voor veel andere vrouwen kunnen daar nog kansen liggen.’

Vind je dat LTO Noord zich voldoende inzet voor vrouwen in de sector?

‘Ik ben twee keer naar een kennisdag van Vrouw en Bedrijf geweest, dat vond ik waardevol. Extra inzet lijkt me eigenlijk niet nodig.’

Tot slot: heb je nog tips voor vrouwelijke collega’s in de sector?

‘Er zijn verschillen tussen vrouwen en mannen, maar het lijkt me goed als we ons daar in ons dagelijkse leven wat minder bewust van zijn. We moeten af van die traditionele rolverdeling. Als we onszelf in een hoekje zetten, blijven we daar ook in zitten. Ga dus uit van je eigen kracht. Ervaar je drempels, stap er dan overheen en kies je eigen pad.’

International Year of the Woman Farmer
Het jaar 2026 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot International Year of the Woman Farmer. Wereldwijd produceren vrouwen minimaal 50 procent van het voedsel. In sommige regio’s is dit zelfs nog veel meer. Vrouwen zijn daarmee cruciaal voor de voedselzekerheid, ook in ons eigen land. Zo laat het aantal vrouwelijke ondernemers in Nederland een lichte stijging zien.
Toch blijft de bijdrage van vrouwen in de agrarische sector onderbelicht. In deze zomerserie proberen we te achterhalen hoe dat komt. We gaan erover in gesprek met vrouwelijke agariërs uit verschillende sectoren. In dit eerste artikel is het woord aan melkveehouder Ylse Dijkstra.