Teleurstelling over strenge kabinetsnorm voor grondgebondenheid

‘Teleurstellend’, reageert voorzitter Jos Verstraten van de LTO-vakgroep Melkveehouderij. Hij vernam het voornemen van de minister tijdens ambtelijke gesprekken rond de ministeriële taskforce die Nederland van het stikstofslot moet halen.

Verstraten noemt het frustrerend dat Van Essen een nog extremere norm voorstelt dan in de oorspronkelijke plannen van oud-NSC-Kamerlid Harm Holman en ChristenUnie Kamerlid Pieter Grinwis. ‘De minister lijkt ook geen uitzondering te willen maken voor boeren die met doelsturing de doelen voor de grondwaterkwaliteit halen’, zegt Verstraten.

Kritisch advies

Grinwis maakte deze week bekend dat hij zijn eigen wetsvoorstel voor een grondgebonden melkveehouderij gaat aanpassen. Dit na een kritisch advies van de Raad van State op het voorstel.

‘Grinwis vindt doelsturing op waterkwaliteit wel een goed idee. Die systematiek omarmt hij. Bij de minister zie ik dat niet. Die blijft heel erg hangen in middelvoorschriften’, concludeert Verstraten die positief is over de aanpassingen die Grinwis deze week aankondigde.

‘Vooropgesteld, wij zijn nog steeds kritisch over grondgebondenheid als toevoeging op de alsmaar groeiende stapel van beleidsmaatregelen, maar als het dan toch moet dient het wel ergens aan bij te dragen.’

Norm aanscherpen

Grinwis stelt vanaf 2028 een norm voor van 5 GVE per hectare grasland en rustgewas voor boeren die kunnen aantonen dat de grondwaterkwaliteit onder hun bedrijf goed is. Vanaf 2030 wordt dat 4 GVE/ha. Bij wie dat niet lukt wordt de norm dan aangescherpt naar 2,8 GVE/ha.

Daarnaast heeft hij het plan om Nederland in drie mestregio’s te verdelen uit het wetsvoorstel gehaald. ‘Dit is een wetsvoorstel met één doel: waterkwaliteit. Grinwis heeft daarmee de goede snaar te pakken’, besluit Verstraten.

Lees ook: Indiener Grinwis sleutelt aan wetsvoorstel grondgebonden melkveehouderij

Het Tweede Kamerlid zelf wil met het wetsvoorstel de prikkel vergroten om verantwoord met mest om te gaan en goed te zorgen voor de waterkwaliteit. Tegelijkertijd wordt de economische impact van het aangepaste wetsvoorstel voor een deel van de melkveehouders kleiner.

‘2030 wordt wat mij betreft een belangrijk tussenevaluatiejaar. Eventuele vervolgstappen kunnen immers alleen worden gezet, als deze grondig tegen het licht zijn gehouden en getoetst op haalbaarheid, proportionaliteit en uitvoerbaarheid’, aldus Grinwis.