Indiener Grinwis sleutelt aan wetsvoorstel grondgebonden melkveehouderij

Grinwis overweegt om de in het wetsvoorstel opgenomen grondgebondenheidsnorm te wijzigen. Daarmee wil hij een betere verbinding leggen met waterkwaliteit en doelsturing.

De eerste stappen op weg naar grondgebondenheid blijven in principe staan (0,20 hectare grasland en rustgewassen per GVE in 2028 en 0,25 in 2030). Maar Grinwis wil melkveehouders gaan belonen als ze kunnen aantonen dat dat de kwaliteit van het grondwater onder hun bedrijven goed is.

Geen strengere norm

Als dat het geval is, krijgen zij na 2030 niet te maken met een strengere norm dan 0,25 hectare grasland en rustgewassen per koe (GVE). Voor melkveehouders waar de grondwaterkwaliteit niet op orde is dan wel melkveehouders die het niet nodig vinden om dat aan te tonen, omdat ze extensief genoeg zijn, gaat de norm van 0,35 hectare grasland en rustgewassen per koe gelden.

Volgens het Kamerlid wordt hiermee de prikkel groter om verantwoord met mest om te gaan en goed te zorgen voor de waterkwaliteit. Tegelijkertijd wordt de economische impact van het wetsvoorstel voor een deel van de melkveehouders kleiner.

‘2030 wordt wat mij betreft een belangrijk tussenevaluatiejaar. Eventuele vervolgstappen kunnen immers alleen worden gezet, als deze grondig tegen het licht zijn gehouden en zijn getoetst op haalbaarheid, proportionaliteit en uitvoerbaarheid’, schrijft Grinwis.

Driedeling van Nederland

De Raad van State legt volgens Grinwis in het advies de vinger bij die aspecten van het initiatiefwetsvoorstel, waar hij als mede-indiener ook minder gelukkig mee was. Hij doelt daarmee op de driedeling van Nederland voor mesttransporten en de tweedeling van Nederland van bovenaf voor wat betreft de strengheid van de grondgebondenheidsnorm.

‘Beide onderdelen ben ik dan ook voornemens te schrappen. Nederland blijft voor wat betreft mesttransport gewoon één ondeelbaar gebied. En het wetsvoorstel gaat provincies niet dwingen om bepaalde gebieden een strengere grondgebondenheidsnorm op te leggen. Wel blijft er de mogelijkheid om daar met boeren op vrijwillige basis afspraken over te maken. Door deze adviezen op te volgen wordt het voorstel veel overzichtelijker en eenvoudiger dan het was, en dat is goed. Ik zie uit naar het vervolg’, aldus Grinwis.

Al decennia wordt er in Nederland gesproken over een grondgebonden melkveehouderij. Oud NSC-Kamerlid Holman en Grinwis hebben daar vorig jaar een wetsvoorstel voor gemaakt. De Raad van State bracht daarover maandag een advies uit. ‘Het advies zet een streep onder de noodzaak van grondgebondenheid en is terecht kritisch over een aantal andere onderdelen van het voorgelegde voorstel’, stelt Grinwis.

Realistisch, eenvoudig een gedragen

In de afgelopen tijd was het Kamerlid er al over in gesprek met tal van boeren, betrokkenen en deskundigen en de komende tijd blijft hij dat doen. ‘Met als doel een realistisch, eenvoudig en gedragen voorstel, waar melkveehouders - maar ook andere grondgebonden boeren, zoals de akkerbouwers die afhankelijk zijn van voldoende dierlijke mest - mee vooruit kunnen, en waar ons platteland wat aan heeft.’

Grinwis benadrukt dat het wetsvoorstel niet is bedoeld als oplossing voor alle uitdagingen waar landbouw, milieu en natuur mee te maken hebben. Grondgebondenheid is volgens hem niet bedoeld om de veestapel in Nederland te verkleinen. En is ook niet bedoeld als maatregel voor minder stikstof.

‘Grondgebondenheid is een structuurmaatregel waarmee, zoals bij het voetbalspel waar deze weken weer veel mensen naar gaan kijken, de krijtlijnen rond het speelveld worden getrokken. Binnen dit speelveld kunnen melkveehouders in vrijheid en met behulp van spelregels boeren. Daarbij is het belangrijk dat de relatie tussen grond - met name grasland en rustgewassen - en melkvee wordt verankerd’, illustreert het Kamerlid.

Lees ook: ‘Wet grondgebonden melkveehouderij niet rijp voor behandeling zonder aanpassing’

Volgens Grinwis zijn die ‘krijtlijnen’ extra nodig geworden nu de derogatie met daaraan verbonden een graslandeis helaas is beëindigd. ‘Het gevolg daarvan is dat het areaal grasland in ons land onder druk komt te staan, en daarmee de koe in de wei en de waterkwaliteit.’