'Lest best'

Ik heb al bijna 35 columns mogen aanleveren en besloten dat het na zes jaar mooi is geweest. Dit is mijn laatste column, een goede gelegenheid om eens terug te kijken op wat ik de afgelopen jaren de revue heb laten passeren.

Mijn eerste column ging over het LLTB-congres. Hierin was ik enigszins teleurgesteld. Ik vond het jammer dat er niets concreets over de strategie en problematiek van de agrarisch ondernemers werd behandeld. Dit is een issue waar wij als ondernemers continu tegenaan blijven lopen, met name met de overheid als meest onbetrouwbare partner.

Als de oorlog in Oekraïne blijft aanhouden en hier een voedselzekerheidsprobleem door ontstaat, ben ik benieuwd of de politiek ons zo blijft behandelen. Ik hoop dat de oorlog een eyeopener is. Dat gaat onze agrarische sector ten goede komen.

Mijn geplaatste columns met perikelen rond de voortgang van het bedrijf, personeel en (financiële) cijfers leverden ook regelmatig leuke reacties op. Vaak vanuit herkenning door collega-boeren. Dat resulteerde dan in spontane mailtjes, telefoontjes of fysieke gesprekken. Deze reacties hebben mij positief gestimuleerd en ik heb ze opgevat als complimenten.

Wat me ook opvalt bij het nakijken van de geschreven columns, is dat het ene jaar qua stukken beter is geweest dan het andere. Zijn dat de zogenaamde zeven vette en zeven magere jaren? Dit geldt voor het ondernemen in zowel financiële als algemene zin. Er zitten in de afgelopen zes jaar flinke uitschieters bij in prijsvorming, personeel, klimaat en imago/sociale media. Hier hebben we allemaal mee te dealen en we moeten er het beste uit halen.

Soms komen er onvoorziene dingen op je pad. Hierbij moet je keuzes maken en beslissen hoe en wat je ermee gaat doen. Dat maakt ons vak juist zo leuk. Blijf je de koers varen die je had ingezet of ga je bijstellen en misschien zelfs je horizon verbreden? Geen dag is hetzelfde en je moet er zelf het beste van maken!

Beste collega's, ik wens jullie alle goeds. Volg je gezonde boerenverstand!