'Krik het budget voor de ecoregelingen op'

Dat het GLB op de schop gaat is al langer bekend. Het wordt een sturingsinstrument dat de vergroening van de land- en tuinbouw moet aanjagen. Sterker nog, het geeft boeren en tuinders een verdienmodel voor de verduurzaming van hun bedrijven. Althans, dat was de veronderstelling tot donderdag.

Want tijdens het debat bleek dat de formerende partijen al het een en ander hadden afgesproken. Boeren en tuinders gaan een groot deel van hun inkomenssteun inleveren. Dit zouden ze terug kunnen verdienen vanuit de ecoregelingen. Maar ook al zou een boer of tuinder zich maximaal inspannen om te vergroenen, dan nog schiet hij erbij in. En dat is raar.

Immers, verduurzamen is duur. De innovaties die nodig zijn kosten geld, veel geld. Het is toch ook in Den Haag inmiddels algemeen bekend dat de marges op de agrarische bedrijven doorgaans heel klein zijn. Het verdienvermogen staat al jaren onder druk.

Boeren en tuinders willen over het algemeen best aan de slag met de voorwaarden om aan de ecoregelingen te voldoen, maar dan moeten de kosten wel worden gedekt. Als ondernemers een investering niet rond kunnen rekenen, gaan ze het ook niet doen. Simpelweg omdat de liquiditeit ontbreekt en het financiële risico te groot is.

Het is onbegrijpelijk dat het aanstaande kabinet er niet voor kiest de beloning uit de ecoregeling op te laten wegen tegen de kosten die boeren en telers moeten maken. Dat geeft een prikkel die voldoende is om een zo'n groot mogelijke groep ondernemers in transitie te krijgen. En dat is toch juist wat diezelfde overheid wil.