Gevreesde stinkwants vraagt om geïntegreerde bestrijdingsstrategie

De wants voedt zich met alle bovengrondse plantendelen, maar de meeste schade komt voor in jonge, groeiende plantendelen zoals scheuten en vruchten. Dit zorgt voor vervormingen, verkleuring en vorming van necrotisch weefsel. De stengels worden broos en breekbaar en de vruchten onverkoopbaar.

Aan het project 'Nevicon' werken ook de Katholieke Universiteit Leuven en Proefcentrum Hoogstraten mee. Binnen het traject wordt een geïntegreerde bestrijdingsstrategie ontwikkeld, gebaseerd op vier pijlers: preventie, monitoring, biologische bestrijding en, wanneer noodzakelijk, chemische bestrijding. In het eerste werkpakket worden risicofactoren in kaart gebracht en worden maatregelen en adviezen ontwikkeld om invlieg van de wantsen te beperken. In het tweede werkpakket wordt een monitoringsmethode ontwikkeld.

Als onderdeel van het derde werkpakket wordt onderzoek gedaan naar verschillende biologische bestrijdingsmethodes, zoals vanggewassen, biopesticiden, entomopathogene endofyten en natuurlijke vijanden. In het geval dat biologische bestrijding onvoldoende blijkt, wordt ook chemische bestrijding opgenomen in het project.