Fonds voor de opvolging of de kringloop?

Alweer gaat er belastinggeld naar een sector die de – vul maar in – regels overtreedt en meer van die antilandbouwgeluiden. Voor een deel van de buitenwacht lijkt het er dus op dat er door het kabinet, na de 200 miljoen euro voor de varkenshouderij, weer een cadeautje is uitgedeeld. Dat is dus niet het geval.

Van het garantiefonds van 75 miljoen euro gaat geen euro naar een jonge boer. Het is een soort van nationale hypotheekgarantie voor financiers die een jonge agrarische starter of overnemer durven te financieren.

Als het slechts daarvoor zou dienen, zou het een mooie regeling zijn. Ware het niet dat landbouwminister Carola Schouten aan de regeling een duurzame voorwaarde heeft gehangen. Het businessplan waarmee de jonge ondernemer straks naar de bank stapt in de hoop in aanmerking te komen voor de VVK, moet aanhaken bij haar kringloopvisie.

Alsof het overnemen van het bedrijf van je ouders al niet genoeg zorgen met zich meebrengt. Bedrijfsopvolgers die gebruik willen maken van het garantiefonds, moeten dus naast een grote financiële stap nog een duurzame stap in de bedrijfsvoering zetten. Naast de emoties die bij opvolging sowieso loskomen binnen gezinnen, moet zoon of dochter ook de werkwijze van pa en ma ter discussie gaan stellen.

Schouten wil met het fonds een langjarige stimulans geven aan jonge boeren. Als banken zich inlaten met veilige businessplannen, hoeft de overheid weinig uit te keren en zal het fonds lang op peil blijven. Duwt deze regeling jonge boeren richting meer experimentele verdienmodellen, dan kan het budget snel verdampen.

De regeling wordt nog verder uitgewerkt. NAJK moet daarbij waken voor een te grote experimenteerdrift vanuit het ministerie. Want grote omwentelingen gaan meestal in kleine stapjes en dit is er maar eentje van.