Waar gaan we heen?

Onlangs hebben we weer de verkiezingen voor de Provinciale Staten gehad, waarvan de uitkomst een volstrekt verdeeld politiek landschap is. De besluitvorming zal nu nog trager gaan verlopen.
De uiteindelijke wetten worden een compromis van vele partijen: grijs, niet effectief en moeilijk uitvoerbaar. Onze buurlanden volgen dit en vinden het een welvaartsverschijnsel dat je je als klein land zo veel partijen kunt permitteren.
Het Europa van de euro schijnt welvarender dan ooit: geld als water zo het lijkt.
Water heeft als eigenschap dat het van de hoogste naar de laagste plek stroomt. Dit gebeurt soms ook binnen een onderneming, maar die dicht eerst het lek indien mogelijk.
Wil dat niet lukken, dan wordt het bedrijfsonderdeel afgestoten.
De kans is nu aanwezig dat door onze euro gesubsidieerd Grieks voedsel en fruit richting een Oostblokland gaat. Als dat gebeurt, betekent het wel dat wij - de boycot erbij betrekkend - twee keer de rekening krijgen. Dit brengt mij op de gedachte dat Europa dus geen richting aan zichzelf kan geven.
Met het wegvallen van de quota is het belangrijk dat er een gelijk speelveld komt in de Europese Unie.
Ook hier speelt het probleem dat de 28 EU-landen overeenstemming moeten zien te krijgen. De organisatie is te log, te lomp en verdeeld en daardoor niet meer controleerbaar. Kijk maar naar de banken.
Voor een snellere harmonisatie en om de slagkracht te verbeteren, is het wellicht een idee om de noordelijke eurolanden, centrale eurolanden en zuidelijke eurolanden te laten federeren in drie blokken, die alle drie slechts één regering hebben.
Zo wordt het een stuk eenvoudiger aan de dan Europese driehoekstafel en zijn we Den Haag kwijt.
Agrarisch Nederland heeft belang bij een snelle harmonisatie met ons achterland. Dat biedt meer ruimte om te ondernemen.
Als heel klein Nederland zijn we een van de grootste landbouwexporteurs ter wereld, wat maar weer bewijst dat er geen voedseltekorten hoeven te zijn. Maar die enorme kennis van ons heeft meer ruimte nodig, want in Nederland sluiten we onszelf op in ons eigen succes.

Kees Antuma