Vastentijd

Het is niet makkelijk om je in te leven in het leven van je buurman of buurvrouw. Laat staan om je in te leven in het leven van mensen verder weg.
Toch nodigt deze veertig dagen voor Pasen uit om stil te staan bij ‘je naaste’. Heb je naaste lief als jezelf, is een populaire uitspraak, afkomstig uit de Bijbel en tegelijk een universele leefregel.
Omzien naar de ander is van alle tijden. Maar hoe doen we dat eigenlijk: onze naasten liefhebben?
In het Catharijne Convent is deze maand nog de tentoonstelling ‘Ik geef om jou’ te zien. De zeven werken van barmhartigheid staan hier centraal: Ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken, ik was een vreemdeling en jullie namen mij op, ik was naakt en jullie kleedden mij, ik was ziek en jullie bezochten mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe (Matteüs 25). In de Middeleeuwen werd het begraven van de doden daaraan toegevoegd.
De participatiesamenleving nodigt ons uit om ‘barmhartig’ te doen. Op veel plekken is er al een begin gemaakt. Nieuwe initiatieven en tips worden uitgewisseld. Nieuwe solidariteit wordt zo geboren.
In deze weken voor Pasen zet de landelijke hulporganisatie Vastenaktie zich in voor de naaste die ver weg woont. Ze roept ons op om even te minderen voor een ander en zo het verschil te maken. Niet in termen van welvaart, maar in termen van solidariteit. Want wie niet direct voor zichzelf kiest, creëert ruimte voor de ander. Elke keer als we iets doen in het kader van ‘Ik geef om jou’ – en het maakt niet uit of dat dichtbij of ver weg is – maken we de wereld een stukje mooier en leefbaarder. Laten we zo op weg naar Pasen gaan.

Marielle Beusmans,