Stikstofwerking digestaat 80 procent correct

Bart Hofsteenge en Niels Mesu keken ook naar de stikstofwerking van digestaat uit een monovergister. Daarbij wilden ze kijken naar de stikstofwerkingscoëfficiënt. Hiernaar is volgens de studenten nog geen eerder onderzoek verricht. Ze concludeerden daarbij dat de stikstofwerkingsefficiëntie correct is.
Bij hun onderzoek voerden de studenten een praktijkproef uit met bemestingsbehandelingen. Met versgrasanalyses hebben ze de vastlegging in de plant gemeten. Vanwege een te hoog ingeschat stikstofpercentage van mest en drijfmest is de uitslag iets vertroebeld. Het digestaat leverde in totaal 16 kilo werkzame stikstof, terwijl kunstmest 54 kilo leverde. Toch wist het onderzoek een goed beeld te geven. Opvallend is dat de verschillende grassoorten in deze proef ook andere uitslagen geven.
Gelet op de stikstofopbrengst blijkt digestaat echter bijna altijd op hetzelfde niveau als kunstmest te zitten. Alleen kropaar gaf een lagere opbrengst. Drijfmest varieert in stikstofopbrengst tussen de verschillende grassoorten. Bij timothee was de stikstofopbrengst hoger dan die van kunstmest, terwijl bij Engels raaigras tetraploïd een lagere opbrengst had. Dit komt mogelijk doordat de mest onvoldoende was gemixt, waardoor de gehalten variëren.