Hazelnoot aanwinst bij transitie

In 2019 besloot melkveehouder René Lubberdink zich toe te leggen op het opfokken van jongvee. Voor het melken gaan de dieren naar het bedrijf van een samenwerkingspartner. Aan de omschakeling van een regulier melkveebedrijf naar de nieuwe tak van sport lagen meerdere factoren ten grondslag.

‘Ik had geïnvesteerd in grondgebonden landbouw’, vertelt de Gelderse ondernemer. ‘Maar na de discussie over fosfaatrechten dacht ik: waar doe ik het eigenlijk voor? Toen daar wat fysieke klachten bijkwamen en onze kinderen aangaven geen toekomst te zien in ons oude bedrijfsmodel, hebben we besloten om de overstap te maken naar het opfokken van jongvee.’

Joppe Lubberdink beaamt het verhaal van zijn vader: ‘Na mijn studieperiode wist ik één ding zeker: ik zie mezelf geen melkveehouder worden.’

Lees ook: Gelderse boeren pionieren met notenteelt

Sinds twee jaar boert René Lubberdink volledig biologisch. ‘Ik ben opgeleid om zo efficiënt mogelijk melk te produceren. Maar ik ben ook een natuurmens. Daar begon het te knagen. Ik vond dat we steken lieten vallen op het gebied van biodiversiteit, bodem en water. We werken nu meer samen met de natuur en we leggen singels, kikkerpoelen en akkerranden aan. Dat voelt goed.’

Lubberdink doet ook aan agroforestry. Na het lezen van een artikel over hazelnotenteelt en een bezoek aan notenpionier Harm Tuenter in Breedenbroek was hij om: ‘De teelt van notenbomen levert niet alleen een mooi product op, maar draagt ook bij aan de biodiversiteit en de opslag van CO2.’

Bufferstroken met opbrengst

Via een proef van Wageningen University & Research om langs waterlopen ‘bufferstroken met opbrengst’ te creëren, kon hij aan hazelnootbomen komen om een perceel van 0,8 hectare te beplanten. De afzet van de noten loopt via een eigen voedselcoöperatie en met een kraampje aan de weg.

‘In feite is die 0,8 hectare natuurlijk spielerei’, beseft Lubberdink. ‘Er ligt een plan klaar om het areaal uit te breiden naar 5 hectare. Ik geloof in het product, ook in het licht van de eiwittransitie die is ingezet. Maar zo’n uitbreiding heeft op mijn 61ste alleen zin als de volgende generatie er ook iets in ziet.’

Voor Joppe Lubberdink is zo’n beslissing op dit moment een stap te ver. ‘Ik ben nog zoekende naar wat bij mij past. Maar ik ben wel heel enthousiast over de stappen die mijn vader heeft gezet. Mijn stage bij het Wereld Natuur Fonds heeft daar zeker bij geholpen. In die periode heb ik een onderzoek naar voedselbossen opgezet en bedrijven bezocht die in verschillende vormen van agroforestry investeren, waaronder notenteelt.’

Voedselbos en voederhagen

Ondertussen zit zijn vader niet stil. Lubberdink: ‘Ik ben mij aan het oriënteren om iets te gaan doen met een voedselbos. En met voederhagen voor koeien. Ik hoop dat agroforestry een eerlijke kans krijgt. Daar hoort een goed verdienmodel bij. Het zou een mooie ontwikkeling zijn, vooral ook voor de generaties na ons.’

Om de belangstelling voor agroforestry breed te peilen, zet LTO Noord binnenkort een ledenpeiling uit.