‘Wie voedt Nederland straks nog?’

Binnenkort wordt opnieuw een opkoopregeling opengesteld. In totaal gaat het op termijn om 3,5 miljard euro aan belastinggeld dat wordt ingezet om agrarische bedrijven definitief te laten stoppen. Daar mogen we best een fundamentele vraag bij stellen: waar zijn we eigenlijk mee bezig?

Iedere boer of tuinder die stopt, betekent veel meer dan het verdwijnen van één bedrijf. Het raakt complete gezinnen, maar ook het economische en sociale weefsel van het platteland. De loonwerker verliest opdrachten, de dierenarts ziet klanten verdwijnen, stalinrichters, installateurs, transportbedrijven, voerleveranciers en allerlei andere ondernemers merken de gevolgen. Een agrarisch bedrijf staat nooit op zichzelf; het is onderdeel van een keten die werk biedt aan duizenden mensen.

Het doel van deze miljardeninvestering is natuurherstel of verdere achteruitgang van de natuur voorkomen. Maar steeds meer mensen vragen zich af waarop dit is gebaseerd. Veel maatregelen vloeien voort uit berekeningen en modellen. Modellen zijn waardevolle hulpmiddelen, maar ze blijven een benadering van de werkelijkheid. Toch lijken ze vaker leidend te zijn voor ingrijpende politieke keuzes.

Daar komt bij dat met iedere productielocatie die verdwijnt ook onze voedselproductie afneemt. In een wereld waarin geopolitieke spanningen toenemen en internationale handelsstromen steeds kwetsbaarder worden, is dat een ontwikkeling die ons zorgen zou moeten baren. Er hoeft maar iets te gebeuren en Nederland wordt afhankelijk van voedsel uit andere delen van de wereld. Juist dan zou een land als het onze zorgvuldig moeten omgaan met zijn vermogen om zelf veilig, duurzaam en kwalitatief hoogwaardig voedsel te produceren.

Juiste keuze?

Tegelijkertijd zijn er op veel andere terreinen grote investeringen nodig. Wegen vragen om onderhoud, de zorg staat onder druk en ook defensie en veiligheid vragen steeds meer aandacht. Tegen die achtergrond is het de vraag of 3,5 miljard euro belastinggeld besteden aan het afbouwen van onze voedselproductie werkelijk de juiste keuze is.

Lees ook: Zes veehouders nemen toch niet deel aan stoppersregeling

Wat misschien nog wel het meeste zorgen baart, is dat veel burgers zich onvoldoende realiseren wat er precies op het spel staat. De supermarkt ligt immers altijd vol. Maar voedselzekerheid is geen vanzelfsprekendheid. Voedselzekerheid is het resultaat van generaties ondernemers die dag en nacht hebben gewerkt aan een betrouwbare, veilige en betaalbare voedselvoorziening.

Wat eenmaal verdwenen is, komt niet zomaar terug. Een gestopt bedrijf bouw je niet eenvoudig opnieuw op. Kennis, vakmanschap, infrastructuur en generaties ondernemerschap verdwijnen voorgoed. Laten we daarom niet alleen kijken naar modellen en de korte termijn, maar vooral naar de werkelijkheid en de gevolgen voor de toekomst. Is het verstandig zoveel belastinggeld te investeren in de de afbouw van onze voedselproductie, terwijl de wereld om ons heen steeds onzekerder wordt?

De vraag is daarom niet hoeveel agrarisch ondernemers er nog zullen stoppen. De vraag die iedere Nederlander zich zou moeten stellen is veel eenvoudiger en veel belangrijker: wie voedt Nederland straks nog?