'Stikstofmaatregelen draaien werkelijk alleen om papier'

Veel andere boeren bij mij in de buurt doen mee aan de extensiveringsregeling: als ze met hun veebezetting onder een bepaalde norm blijven, geen kunstmest strooien en minimaal 80 procent grasland hebben, krijgen ze een behoorlijke vergoeding. Strenge eisen in ruil voor veel geld.

Mijn indruk is dat vooral mensen meedoen die al min of meer voldeden aan de voorwaarden, zoals biologische boeren. De deelnemers blijven doen wat ze deden, alleen krijgen ze nu een ruime subsidie. Dat maakt van de extensiveringsregeling een maatregel die alleen op papier leidt tot een lagere stikstofuitstoot. Leuk voor wie mee kan doen, maar vooral een verspilling van belastinggeld.

Het effect van de regeling is nog krommer. Een deelnemer vertelde mij een paar weken geleden dat hij bovengronds mest heeft uitgereden. Door te voldoen aan de voorwaarden van de extensiveringsregeling in combinatie met veel weidegang voldoet hij ook aan de voorwaarden.

En hij is niet de enige. Op internet zijn meer boeren die aangeven dat ze bovengronds mest uitrijden volgens de voorwaarden waaronder dat wordt gedoogd. Een regeling die is bedoeld om stikstofdepositie op kwetsbare natuur terug te dringen, leidt er dus toe dat er meer bovengronds mest wordt uitgereden, waardoor de depositie toeneemt. Juist rondom kwetsbare natuur.

Nederland zit op slot. Volgens rechters en beleidsmakers is onze natuur zo overbelast met stikstof dat er nog geen vogelpoepje per hectare (0,005 mol) per jaar bij kan. Daar geloof ik niet in. En als iemand onder gunstige omstandigheden bovengronds mest uitrijdt, kan de emissie van ammoniak meevallen.

Toch is zodebemesten een effectieve manier om emissie te beperken en zo ongeveer de eerste maatregel die hiervoor is ingevoerd. Terwijl veel geld wordt uitgegeven aan een theoretische stikstofreductie, wordt de winst meteen weer weggegeven. Het stikstofbeleid draait werkelijk alleen maar om papier.

PS Dit is de laatste column die ik schrijf voor Nieuwe Oogst. Inmiddels is het anderhalf jaar geleden dat mijn koeien zijn vertrokken en daarom is het tijd om verder te gaan. Ik heb een baan buiten de deur gevonden en dat betekent dat het beter is om te stoppen op deze plek. Ik heb mijn columns met ongelofelijk veel plezier geschreven, dus hierbij hartelijk dank aan de redactie van Nieuwe Oogst en aan u als lezer voor het lezen van de column. Misschien tot ziens.