Duitse Geestferkel failliet door historisch prijsval

De financiële problemen zijn volgens Geestferkel veroorzaakt door fors gedaalde opbrengstprijzen, sterk gestegen kosten en een gebrek aan toekomstperspectief voor de Duitse varkenshouderij. Het faillissement heeft directe gevolgen voor 188 medewerkers, diverse toeleveranciers en dierbestanden op meerdere locaties. Daarmee komt ook een belangrijk deel van de regionale landbouwketen onder druk te staan.

De marktprijzen voor zowel biggen als vleesvarkens zijn de afgelopen periode hard teruggelopen. Voor een big wordt momenteel ongeveer 30 euro betaald, terwijl vleesvarkens circa 1,40 euro per kilo opbrengen. Hierdoor ontstaan verliezen van meer dan 25 euro per big en ruim 50 euro per vleesvarken, meldt het bedrijf.

‘De opbrengsten zijn zo laag dat ze soms niet eens genoeg zijn om voer, water en elektriciteit te betalen’, stelt Geestferkel-directeur Jörn Ahlers. ‘Tegelijkertijd zijn de kosten voor bouw, energie, lonen en financiering fors gestegen.’

Geen betrouwbare vooruitzichten

Pogingen om samen met banken en schuldeisers tot een doorstart te komen, leverden geen oplossing op. Volgens Ahlers ontbreekt het aan betrouwbare vooruitzichten voor de sector op de lange termijn. ‘We hebben tot het einde gezocht naar een oplossing, maar zonder betrouwbare vooruitzichten is een duurzame voortzetting onmogelijk’, aldus Ahlers.

De onderneming investeerde de afgelopen jaren miljoenen euro’s in maatregelen voor een hoger niveau van dierenwelzijn. Alle zeugenbedrijven beschikken over een certificering binnen de Initiative Tierwohl en verschillende stallen zijn ingrijpend aangepast. Maar volgens Ahlers staan daar onvoldoende opbrengsten tegenover. ‘Wie miljoenen investeert in dierenwelzijn en daarna niet eens de lopende kosten kan betalen, wordt economisch gestraft.’

Daarnaast is er sprake van een structureel probleem binnen de markt, geeft Ahlers aan. 85 procent van de Duitse markt zou worden beheerst door vier supermarktconcerns. Terwijl de marges bij handel en industrie toenemen, staan de opbrengstprijzen voor producenten onder druk.

Andere prijsmodellen

‘Mooie beloftes over hogere standaarden helpen niet als de prijs niet eens de basisvoorziening van dieren dekt’, vervolgt Ahlers. Hij pleit voor andere prijsmodellen, zoals jaarcontracten in plaats van wekelijkse prijsnoteringen.

Verder vindt Ahlers dat de kosten van hogere dierenwelzijnsnormen niet volledig bij consumenten mogen worden neergelegd. Volgens hem is een vaste overheidsbijdrage per dier nodig om te voorkomen dat de productie verder naar het buitenland verschuift. ‘Als de politieke en economische omstandigheden niet fundamenteel veranderen, heeft de biggenproductie in Duitsland nauwelijks nog een toekomst.’