‘Maak van grondhonger geen échte honger’

Aan de Nationale Natuurtafel werd opnieuw gepleit voor meer regie op grond. Daarbij wordt gesproken over 200.000 tot 650.000 hectare landbouwgrond die extensiever moet worden beheerd en daarbovenop 100.000 tot 150.000 hectare extra natuur. Omgerekend kan dat neerkomen op een claim van grofweg 16 tot 44 procent van het landbouwareaal.

Grond is echter geen abstract beleidsinstrument. Voor boeren en tuinders is het de basis onder hun bedrijf, hun inkomen, hun pensioen, hun opvolging. Kortom, hun toekomst. En voor de rest van Nederland onze voedselzekerheid.

Sinds 1990 is het natuurareaal in Nederland flink gegroeid. Ook extensieve vormen van landbouw en agrarisch natuurbeheer hebben terrein gewonnen. Toch worden beleidsmatige natuurdoelen en ambities steeds verder aangepast en verhoogd: het moet altijd meer zijn. Die ogenschijnlijk onstilbare grondhonger leidt tot de vraag: hoeveel is wél genoeg?

Nederland heeft een hoogwaardige, efficiënte landbouwsector die wereldwijd tot de top behoort. Als politieke keuzes ervoor zorgen dat we hier fors minder produceren, moeten we meer importeren. De productie verschuift naar plekken waar grond, water, kennis en middelen minder efficiënt worden benut. Als de hele wereld hoogwaardige landbouwgrond uit productie neemt voor natuur-, klimaat- en biodiversiteitsdoelen, betalen vooral de minderbedeelden de prijs.

De oplossing is niet het najagen van steeds verder opgerekte en onrealistische doelen, maar het verder verduurzamen van onze voedselproductie. En vooral het voorkomen dat grondhonger echte honger wordt.