'Bodemgezondheid is vooral een kwestie van langetermijnvisie'

Het gemengde bedrijf van Stef Laarakker in het Brabantse Reusel beslaat zo'n 200 hectare akkerbouwgrond en huisvest drieduizend gangbare vleesvarkens. Volgens de agrariër draait bodemgezondheid om veerkracht, zodat weersextremen via de bodem kunnen worden gebufferd.

Het gemengde bedrijf van Stef Laarakker (26) in Reusel beslaat zo’n 200 hectare akkerbouwgrond en huisvest drieduizend conventionele vleesvarkens.
© Gerben van den Broek

'We proberen jaarrond levende wortels in de grond te houden door groenbemesters te zaaien', legt Laarakker uit. 'Daarnaast verzorgen we de bemesting van onze akkers zelf. Daarbij maken we zoveel mogelijk gebruik van organische mest van onze eigen varkens.'

De percelen van Laarakker liggen deels in Nederland en deels in België. Het bouwplan bestaat uit 90 hectare aardappelen, aangevuld met zaaiuien, suikerbieten, mais en granen. 'Eerder teelden we ook gewassen als bonen, spinazie en waspeen. Die pasten goed in het bouwplan en het leverde redelijk wat op. Maar sinds de wijzigingen in het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid is het rendement gedaald, vooral doordat de subsidies de marktwerking verdrukken.'

Volgens Laarakker vraagt het landbouwbeleid ook om het gebruik van groenbemesters, om stikstof op te vangen en organische stof op te bouwen. 'Dat doen we door gewasresten en/of stro op het land te laten liggen en bewuste keuzes te maken met groenbemesters die mooi passen in het bouwplan. Toch merken we dat het verhogen van het organischestofgehalte een proces van de lange adem is.'


Grondmonsters

Laarakker benadrukt dat werken aan bodemgezondheid vooral een kwestie is van langetermijnvisie. 'Je moet niet blindelings een programma afwerken, maar echt willen weten wat er speelt in de bodem. We nemen regelmatig grondmonsters om bijvoorbeeld het vochtgehalte, de zuurgraad, mineralen en de aanwezigheid van aaltjes te meten.'

De gespreide ligging van het bedrijf maakt dat Laarakker te maken heeft met verschillende regelgeving. 'In Nederland heb je waterschappen en zijn de percelen vaak groter. In België is het landschap veel kleinschaliger. Ook op het gebied van gewasbescherming en bemestingsregels zijn er verschillen. Je merkt wel dat in beide landen de wetgeving is gebaseerd op Europees beleid.'


Een deel van de grond is in eigendom, de rest bewerkt het bedrijf via vaste pachtcontracten. Ook werkt Laarakker samen met melkveehouders uit de buurt, voor wie hij mais en gras verbouwt. De mestverwerking houdt hij waar mogelijk in eigen hand. 'We hebben een moderne mesttank met een luchtdrukwisselsysteem en doseertechniek. Daardoor kunnen we de mest heel precies uitrijden.'


Inzet komt terug

Volgens Laarakker betaalt die inzet zich terug: 'Onze varkens krijgen kwalitatief goed voer en we gebruiken al jaren zoveel mogelijk eigen mest. Daardoor weten we wat we aanvoeren op het perceel en blijft de bodemgezondheid op peil. De granen en mais komen weer terug als veevoeder voor de varkens, zo is de cirkel rond.'

Het bedrijf doet ook mee aan het Future Farming Program van FarmFrites. Dit initiatief zet in op regeneratieve landbouw om de waterkwaliteit, biodiversiteit en bodemgezondheid te verbeteren. 'Ondernemers sparren onderling over verschillende regeneratieve praktijken, waardoor je van elkaar leert.'

Lees ook

Marktprijzen

Meer marktprijzen

Laatste nieuws

Nieuwste video's

Kennispartners

Meest gelezen

Nieuw op MechanisatieMarkt.nl

Meer advertenties

Vacatures

Weer

  • Zaterdag
    11° / 3°
    20 %
  • Zondag
    9° / 4°
    30 %
  • Maandag
    8° / 1°
    10 %
Meer weer