Lokstoffen helpen bij biologische bestrijding van bladluis

Nieuws Glasgroenten Lisa Schouten 30 aug 2021 om 16:36uur

Het gebruik van een synthetisch mengsel van benzaldehyde en styreen als lokstof voor Aphidius colemani (sluipwesp) ondersteunt de biologische controle van bladluis in paprika. Dit blijkt uit het Biotract-onderzoek van Proefcentrum Hoogstraten in samenwerking met de Katholieke Universiteit Leuven.

Bladluis is een actueel probleem in de land- en tuinbouw. Biologische bestrijding van bladluizen met natuurlijke vijanden, zoals roofinsecten en sluipwespen, is een veelbelovend alternatief, maar volstaat nog niet altijd. Hier zijn verschillende redenen voor. Vaak worden de plaaginsecten in het gewas te laat gedetecteerd, waardoor de inzet onvoldoende blijkt. Ook is er sprake van de aanwezigheid van secundaire sluipwespen, hyperparasitoïden, die de werking van de primaire sluipwespen reduceren.

Daarnaast zijn er niet altijd voldoende geschikte suikerrijke voedingsbronnen beschikbaar om de nuttige insecten in hun nutritionele en energetische behoeften te voorzien. Dit laatste kan worden verbeterd door externe suikerrijke voedingsbronnen aan te bieden, die met behulp van een voederapparaat worden aangeleverd.

'Om de efficiëntie van de biologische bladluisbestrijding te verhogen, kunnen lokstoffen worden ingezet, waarmee de sluipwespen effectiever naar de voederapparaten en het gewas kunnen worden gelokt', zegt Lien Bosmans, onderzoeker bij Proefcentrum Hoogstraten.

Laboratoriumproeven

De Katholieke Universiteit Leuven heeft met laboratoriumproeven de aantrekkelijkheid en afstoting van verschillende mengsels met organische componenten getest. Een synthetisch mengsel van 1 procent benzaldehyde en 99 procent styreen blijkt het meest aantrekkelijk voor sluipwespen en afstotend voor hyperparasitoïden.

In de praktijk zijn twee verschillende dispensers met meerdere concentraties van styreen en benzaldehyde getest. De uitgezette sluipwespen werden het sterkst aangetrokken door een mengsel in een Omnilure-dispenser. De aantrekking was effectief over een afstand van minstens 5 meter.

Bosmans is positief over de resultaten. 'De geteste lokstoffen kunnen we nu gebruiken voor een efficiëntere monitoring en de specifieke dosis van de lokstof in de Omnilure-dispenser gaan we meenemen in vervolgonderzoek. Ook gaan we bijkomende synthetische lok- en afweerstoffen ontwikkelen.'